Σε κάθε περίπτωση όμως πριν την επιλογή της οποιασδήποτε εναλλακτικής διαδρομής ο οδηγός οφείλει πάνω απ' όλα να βάζει σε πρώτη προτεραιότητα την ασφάλεια τη δική του και των λοιπών οδηγών, όπως επίσης να υπολογίζει σωστά εάν πραγματικά έχει κάποιο κέρδος. Επιπλέον ελέγχει τις δυσκολίες της διαδρομής, τον κυκλοφοριακό φόρτο που δέχεται καθημερινά, τη σήμανση αν είναι κατατοπιστική και φυσικά την ποιότητα του οδοστρώματος. Βέβαια κατά την κίνησή του τις βραδινές ώρες πρέπει να λαμβάνει υπόψη και άλλες παραμέτρους, εξίσου σημαντικές, όπως εάν υπάρχει φωτισμός κατά μήκος του δρόμου και το κυριότερο, διαθέσιμοι χώροι στους οποίους μπορεί να κοιμηθεί με ασφάλεια.

Ο συντάκτης του Τ&Τ Παύλος Μαυρομύτης ακολουθεί φορτηγά στις εναλλακτικές διαδρομές που ακολουθούν οι οδηγοί τους, φωτογραφίζοντας τα δυσκολότερα σημεία και παράλληλα καταγράφει τα θετικά και αρνητικά των οδών αυτών σε σχέση με το κύριο οδικό δίκτυο. Σκοπός των συγκεκριμένων ρεπορτάζ είναι η πληρέστερη ενημέρωση των οδηγών για να μπορούν να κρίνουν εάν τελικά αξίζει να ακολουθούν αυτές τις οδούς και εάν έχουν πραγματικό όφελος.

Θριάσιο-Οινόφυτα

Θριάσιο, Ασπρόπυργος και Οινόφυτα αποτελούν τους συνηθέστερους προορισμούς των ελληνικών φορτηγών, ξεφορτώντας στα εργοστάσια της μιας περιοχής και φορτώνοντας από την άλλη. Αυξημένη κίνηση παρατηρείται στα κονεξάδικα μεταφέροντας κοντέινερ για φόρτωμα στη βιομηχανική περιοχή των Οινοφύτων. Οι επιλογές για τη διαδρομή αυτή είναι τρεις, η πρώτη μέσω Αθήνας (Χαϊδάρι), η δεύτερη μέσω Αττικής Οδού και μια τρίτη την οποία μας πρότειναν προς διερεύνηση φίλοι αυτοκινητιστές μέσω των Δερβενοχωρίων. Οι τακτικοί χρήστες και γνώστες της διαδρομής Θριάσιο-Οινόφυτα χρησιμοποιούν και τις τρεις διαδρομές και αναλύοντας την κάθε μια ξεχωριστά θα προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους.

1η διαδρομή: Θριάσιο-Οινόφυτα μέσω Χαϊδαρίου-Κηφισού

Η συνηθέστερη διαδρομή που ακολουθούν οι περισσότεροι οδηγοί είναι από Θριάσιο-Ασπρόπυργο-ΧαϊδάριΚηφισό και εν συνεχεία μέσω της Ε.Ο. Αθηνών-Λαμίας με κατεύθυνση για Οινόφυτα. Ως αφετηρία και στις τρεις διαδρομές θέτουμε το Θριάσιο στο ύψος της Ε.Ο. Αθηνών-Κορίνθου, στη γέφυρα προς Μάνδρα. Η απόσταση είναι 76 χιλιόμετρα και η κίνηση των οχημάτων γίνεται συνεχώς σε δρόμο με δυο ή και τρεις λωρίδες ανά κατεύθυνση.

 Αν εξαιρέσουμε μερικά μπαλώματα του δρόμου στο ύψος του Ασπροπύργου και στην είσοδο προς Αθήνα, το οδόστρωμα βρίσκεται σε καλή κατάσταση και τα οχήματα μπορούν να κινηθούν στο νόμιμο ανώτατο επιτρεπτό όριο ταχύτητας. Πρατήρια για ανεφοδιασμό καυσίμων, όπως επίσης καταστήματα και παρκίδες για ολιγόλεπτη στάση ή διανυκτέρευση βρίσκονται αρκετά κατά μήκος της  διαδρομής, ικανά να δεχθούν μεγάλο όγκο οχημάτων. Η σήμανση επίσης εξαιρετική, δεν αφήνει περιθώρια λαθών στους οδηγούς. Στον αντίποδα σημειώνουμε δυο αρνητικά, πρώτον την καταβολή διοδίων στο σταθμό Αφιδνών όπου για ένα επικαθήμενο ή συρόμενο το κόστος είναι 11,60 ευρώ. Το δεύτερο εξίσου σημαντικό είναι η αυξημένη κίνηση, ιδιαίτερα στις ώρες αιχμής, που συνεπάγεται μποτιλιάρισμα με μεγάλη χρονική καθυστέρηση. Η κίνηση αφορά ένα μεγάλο κομμάτι της διαδρομής που εκτείνεται από τα διυλιστήρια Ασπροπύργου, μέχρι την έξοδο της Αττικής Οδού στο ύψος της Μεταμόρφωσης. Πέραν της χρονικής καθυστέρησης ο οδηγός πρέπει να συνυπολογίζει και την αυξημένη κατανάλωση, από τα συνεχόμενα σταμάτα-ξεκίνα.

2η διαδρομή: Θριάσιο-Οινόφυτα μέσω Αττικής Οδού

Η δεύτερη εναλλακτική διαδρομή είναι μέσω της Αττικής Οδού από τη 2η είσοδο (Μαγούλα) και με έξοδο στην 8η (Αθηνών-Λαμίας). Εξαιρετικής ποιότητας οδόστρωμα, με δυο λωρίδες ανά κατεύθυνση, λωρίδα έκτακτης ανάγκης, όπως επίσης και Σ.Ε.Α (ανάμεσα στα διόδια και την 4η έξοδο) για φαγητό και διανυκτέρευση με ασφάλεια. Η χρήση της οδού έχει επιβάρυνση 11.20 ευρώ για επικαθήμενα και συρόμενα. Από Αττική Οδό μέχρι Οινόφυτα ο οδηγός ακολουθεί την Ε.Ο. Αθηνών-Λαμίας όπου στο σταθμό διοδίων Αφιδνών επιβαρύνεται ακόμη 11,60 ευρώ. Για τη δεύτερη επομένως διαδρομή ο οδηγός έχει συνολική επιβάρυνση 22,80 ευρώ (45,60 ευρώ με επιστροφή).

Η απόσταση της συγκεκριμένης διαδρομής είναι 66 χιλιόμετρα, κατά 10 χιλιόμετρα δηλαδή πιο σύντομη σε σχέση με την πρώτη. Το μοναδικό μείον που σημειώνουμε είναι η υψηλή επιβάρυνση των διοδίων. Εάν μάλιστα, αναλογιστούμε ότι ένα κονεξάδικο όχημα κάνει δυο μεταφορές την ίδια ημέρα σε αυτή τη διαδρομή, τότε μόνο για τα διόδια το ποσό φτάνει στα 91,2 ευρώ.

3η διαδρομή: Θριάσιο-Οινόφυτα μέσω Δερβενοχωρίων

Για την τρίτη διαδρομή ενημερωθήκαμε από αυτοκινητιστές, κυρίως της Αττικής με έδρα Μάνδρα-Ελευσίνα-Ασπρόπυργο, οι οποίοι έχουν συχνά δρομολόγια προς Οινόφυτα. Σε συζητήσεις που είχαμε με οδηγούς μάς ανέφεραν πως στη συγκεκριμένη διαδρομή κινούνται καθημερινά δεκάδες φορτηγά, όπως επίσης και αρκετά επιβατικά αυτοκίνητα. Ας ακολουθήσουμε όμως την κάμερα του περιοδικού για να καταγράψουμε τα δύσκολα σημεία της διαδρομής, τις ιδιαιτερότητές της, τη χιλιομετρική απόσταση, τις λοιπές υποδομές του δικτύου και το κυριότερο, αν πραγματικά αξίζει ο οδηγός ενός βαρέως οχήματος να την προτιμήσει.

Η ακολουθητέα διαδρομή είναι: Θριάσιο-εργοστάσιο ΤΙΤΑΝΣτεφάνη-Σκούρτα-Οινόφυτα. Το μεγαλύτερο μέρος της γίνεται μέσω του δήμου Δερβενοχωρίων, στα όρια των νομών Βοιωτίας και Αττικής. Η συνολική απόσταση είναι 41 χιλιόμετρα και γίνεται σε δρόμο με μια λωρίδα κατεύθυνσης. Το πιο φαρδύ μέρος του οδοστρώματος (έξι μέτρα) βρίσκεται μέχρι το εργοστάσιο του ΤΙΤΑΝ, το οποίο απέχει περίπου πέντε χιλιόμετρα από το Θριάσιο. Από εκεί και πέρα ξεκινάει το δυσκολότερο κομμάτι της διαδρομής και πιο συγκεκριμένα σημειώνουμε τα εξής:

• Στενό οδόστρωμα και στροφές-πέταλα στις οποίες χωράει μόνο ένα μεγάλο όχημα να περάσει ακόμα και όταν συναντηθεί με επιβατικό αυτοκίνητο. Τονίζουμε τη στενότητα του οδοστρώματος γιατί απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από τους οδηγούς και το κυριότερο πρέπει να κινούνται με χαμηλή ταχύτητα. Στο πιο στενό κομμάτι της διαδρομής, δέκα χιλιόμετρα μετά το Θριάσιο, ο οδηγός θα χρειαστεί να κάνει πραγματικό σλάλομ για να περάσει επάνω από τη γέφυρα.

• Το ανηφορικό κομμάτι της διαδρομής έχει συνολικό μήκος 8 χιλιόμετρα, αλλά τονίζουμε πως πρόκειται για συνεχόμενη ανάβαση με στροφές, στο οποίο τα φορτηγά κινούνται με χαμηλή ταχύτητα ενώ η κατανάλωση είναι ιδιαίτερα αυξημένη για τα φορτωμένα οχήματα. • Η ανάβαση τελειώνει στο χωριό Στεφάνη και από εκεί ξεκινάει η κατηφόρα η οποία χαρακτηρίζεται από τους αυτοκινητιστές πιο «γλυκιά» σε σχέση με την απότομη ανηφόρα. Μέσα στο χωριό μην εκπλαγείτε όταν το όχημά σας θα κινείται σε πλακόστρωτο ούτε όταν οι αυλές και τα μπαλκόνια των σπιτιών θα είναι «προκλητικά» κοντά σας.

• Στο χωριό Σκούρτα ο υποτιθέμενος περιφερειακός διασχίζει στενούς δρόμους ενώ η σήμανση δεν είναι και η καλύτερη. Μέχρι το χωριό Άγιος Θωμάς απαιτείται επίσης μεγάλη προσοχή και χαμηλή ταχύτητα, ιδιαίτερα στις δυο στροφές-πέταλα αλλά και κατά μήκος του υπόλοιπου δικτύου εξαιτίας της στενότητας του οδοστρώματος. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής η μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα είναι τα 30 χιλιόμετρα.

Το βασικό ερώτημα όλων είναι αν η διαδρομή μέσω Δερβενοχωρίων ενδείκνυται για βαρέα οχήματα. Στο δια ταύτα και βάση του ρεπορτάζ μας καταλήγουμε στα εξής θετικά και αρνητικά της διαδρομής, σε σχέση με τις υπόλοιπες δύο.

Τα θετικά συνοψίζονται στην απουσία διοδίων και στο άμεσο όφελος του αυτοκινητιστή κατά 23,20 ευρώ (με επιστροφή) σε σχέση με τη διαδρομή μέσω Χαϊδαρίου-Κηφισού και 45,60 ευρώ για αυτή μέσω Αττικής Oδού.

Επιπλέον σημειώνουμε τη μικρότερη απόσταση της διαδρομής μέσω Δερβενοχωρίων κατά 70 χιλιόμετρα (πήγαινε-έλα) από την πρώτη και 50 χιλιόμετρα από τη δεύτερη μέσω Αττικής Oδού. Η χιλιομετρική αυτή διαφορά συνεπάγεται και επιπλέον κατανάλωση καυσίμου, που μεταφράζεται ότι στην πρώτη διαδρομή ο αυτοκινητιστής θα πληρώσει επιπλέον 29,80 ευρώ για πετρέλαια ενώ στη δεύτερη 21,29 ευρώ, αν και η πραγματική διαφορά είναι μικρότερη όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω. Ενώ τα πλεονεκτήματα της διαδρομής μέσω Δερβενοχωρίων είναι δυο και σημαντικά με άμεσο αντίκτυπο στην τσέπη του μεταφορέα, ωστόσο τα μειονεκτήματα γέρνουν την πλάστιγγα προς το μέρος τους, κάνοντας απαγορευτική τη διαδρομή για φορτωμένα οχήματα. Πιο αναλυτικά, από τα 41 χιλιόμετρα τα 30 γίνονται σε αρκετά στενό οδόστρωμα, όπου στις στροφές κυρίως, δεν χωρούν δυο μεγάλα οχήματα να περάσουν μαζί. Από μια στιγμή απροσεξίας ή έναν λάθος υπολογισμό του οδηγού, μπορεί να προκληθεί από μια απλή υλική ζημιά (σπάσιμο καθρέφτη) μέχρι και πιο σημαντικές, όπως χτύπημα των οχημάτων ή ακόμη και τουμπάρισμα. Κακής ποιότητας οδόστρωμα το οποίο με το πρώτο ψιλόβροχο γίνεται ιδιαίτερα ολισθηρό και επικίνδυνο για οδήγηση. Για οκτώ χιλιόμετρα η ανάβαση είναι συνεχόμενη με πολλές στροφές όπου τα οχήματα κινούνται με χαμηλή ταχύτητα και αυξημένη κατανάλωση. Σημαντική επίσης είναι η φθορά που θα υποστούν τα ελαστικά της νταλίκας εξαιτίας των πολλών στροφών.

Η σήμανση δεν είναι ικανοποιητική και αναφερόμαστε κυρίως στην έλλειψη πινακίδων οι οποίες καταγράφουν τις χιλιομετρικές αποστάσεις.

Μεγάλη ανάβαση ισούται μεγάλη κατάβαση που σημαίνει ότι το βοηθητικό σύστημα πέδησης πρέπει να ενεργοποιείται σε χαμηλή ταχύτητα ενώ συχνά θα χρειαστεί να κάνετε παρατεταμένη χρήση του φρένου.

Οργανωμένο ΣΕΑ/κατάστημα για ύπνο με ασφάλεια δεν πρόκειται να συναντήσετε κατά μήκος της διαδρομής, όπως επίσης παρκίδες, καθώς όλες είναι μικρές και αυτοσχέδιες. Η απουσία φωτισμού δυσχεραίνει και καθιστά επικίνδυνη την οδήγηση το βράδυ.

Επίσης, η διαδρομή είναι ανηφορική με το πιο ψηλό σημείο της να φτάνει τα 650 μέτρα, που σημαίνει ότι το χειμώνα είναι συχνές οι χιονοπτώσεις, με ό,τι πρόβλημα μπορεί να δημιουργηθεί στις μετακινήσεις.

Στο δια ταύτα η διαδρομή μέσω Δερβενοχωρίων κατά την άποψή μας μπορεί να προτιμηθεί από τους αυτοκινητιστές μόνο όταν το όχημά τους είναι άδειο και φυσικά όταν το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες, ποτέ με ψιλόβροχο και με χιόνια. Θεωρούμε ότι είναι απαγορευτική η χρήση της οδού σε φορτωμένα οχήματα για τους λόγους που αναφέραμε πιο πάνω, κυρίως όμως εξαιτίας της μεγάλης ανάβασης και της στενότητας της διαδρομής.

Σε κάθε περίπτωση δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το άμεσο κέρδος σε σχέση με τις δυο άλλες διαδρομές, ωστόσο όπως έχουμε γράψει και σε παλαιότερα άρθρα, προτεραιότητα όλων παραμένει η μετακίνηση και η οδήγηση με ασφάλεια για εμάς και τους υπόλοιπους χρήστες του δρόμου.