Μείωση εισαγωγών και ανταγωνισμός

Στον ασφυκτικό κλοιό που προκαλεί η εφαρμογή των προαπαιτούμενων και του τρίτου μνημονίου – αθροιστικά πάνω στα μέτρα του πρώτου και του δεύτερου – έχει εγκλωβιστεί και η Μεταφορά που επιπλέον συνεχίζει να βιώνει τις συνέπειες των capital controls. Η εισαγωγή βιομηχανικών προϊόντων έχει μειωθεί δραματικά, ταυτόχρονα με τις μειωμένες εισαγωγές κρεάτων λόγω της παρέλευσης της τουριστικής περιόδου. Θα πρέπει μάλιστα να σημειώσουμε και τον έντονο ανταγωνισμό που δέχονται τα ελληνικά φορτηγά όχι μόνο από τις βουλγάρικες (ελληνικών και μη συμφερόντων) μεταφορικές, αλλά και από τις ιταλικές και αυστριακές εταιρείες, τις οποίες προτιμούν αρκετοί Έλληνες βιομήχανοι και εισαγωγείς επικαλούμενοι χαμηλότερο κόστος, ένα θέμα που θα πρέπει να μας απασχολήσει όλους και σοβαρά. Γιατί, το να προσπαθούμε να πείσουμε τον Έλληνα εισαγωγέα για το υψηλό μεταφορικό μας κόστος, δεν έχει πια κανένα νόημα, όταν ο ίδιος έχει στο συρτάρι του την προσφορά και τις φορτωτικές του Ιταλού – του γνωστού Ιταλού – ή του Αυστριακού – του γνωστού Αυστριακού – με σημαντικά χαμηλότερη τιμή. Μιλώντας πρόσφατα με τον υπεύθυνο μεταφορικής στην περιοχή της Μάνδρας, μου μετέφερε ένα αρνητικό κλίμα για την κατάσταση που επικρατεί στη διεθνομεταφορά και τη στροφή που κάνει η εταιρεία του στην εθνική μεταφορά, παρά το γεγονός ότι ο στόλος του αποτελείται από «ταξιδιάρικα», σουηδικά αυτοκίνητα, μεγάλης ιπποδύναμης. Ο ίδιος εντόπισε το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας απέναντι στους ξένους στους χαμηλούς ναύλους που εκείνοι καταβάλλουν στα καράβια και στα ελάχιστα άφορτα χιλιόμετρα που διανύουν τα αυτοκίνητά τους.

Η κατάσταση στο εσωτερικό

Από την άλλη πλευρά, στο εσωτερικό της χώρας, παρατηρείται μειωμένη δραστηριότητα του στόλου των ΦΙΧ των εμπορικών επιχειρήσεων, κυρίως με μείωση των δρομολογίων ή με διάφορες συνέργειες στον τομέα των μεταφορών – διανομών, εξαιτίας αφενός της πτώσης του τζίρου και της εξασθένησης της αγοράς και αφετέρου λόγω του υψηλού κόστους που συνεπάγεται η λειτουργία των ΦΙΧ. Έτσι, οι μεγάλες και οργανωμένες εταιρείες Logistics βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να καταθέσουν προτάσεις και προσφορές προς τις εμπορικές εταιρείες προκειμένου ν΄ αναλάβουν το παραπάνω μεταφορικό έργο. Με δεδομένο μάλιστα, ότι οι περισσότερες εταιρείες Logistics δεν διαθέτουν φορτηγά, το έργο αυτό ανατίθεται στα ΦΔΧ, τα οποία το αποδέχονται, έστω και με ελάχιστο κέρδος, λόγω της συγκυρίας. Με δυο λόγια, η αδυναμία της συντριπτικής πλειονότητας των μικρο-μεσαίων Μεταφορικών και των μεμονωμένων αυτοκινητιστών να συστήσουν μεγαλύτερα μεταφορικά σχήματα και η παντελής απουσία ενός, υποτυπώδους έστω, τμήματος marketing και πωλήσεων, συγκέντρωσε τη διακίνηση των προϊόντων στις ελάχιστες υπάρχουσες μεγάλες μεταφορικές εταιρείες και σε ένα πλήθος Logisticians.

Χρειαζόμαστε «αρχιτέκτονες» ή λάστιχα;

«Όχι πια άλλες επιτροπές και μελέτες», γράψαμε στο προηγούμενο τεύχος, αλλά το θέμα μας παραμένει επίκαιρο με τα όσα παράδοξα συμβαίνουν πάλι γύρω μας. Σε εγκύκλιο του υπ. Μεταφορών διαβάσαμε ότι παρατείνεται το έργο των «Ομάδων Εργασίας για την εκπόνηση των Σχεδίων Εθνικής Στρατηγικής και Εθνικής Αρχιτεκτονικής στον τομέα των Ευφυών Συστημάτων Μεταφορών». Δηλαδή των συστημάτων που – μεταξύ των άλλων – θα βελτιώσουν και τις συγκοινωνίες μας. Την ίδια ακριβώς ώρα διαβάζουμε, ότι περισσότερα από τα μισά λεωφορεία, το 65%, της Αθήνας βρίσκονται ακινητοποιημένα λόγω έλλειψης ανταλλακτικών και ελαστικών, αλλά και κανιβαλισμού, αφού αρκετά λεωφορεία έδωσαν τα εξαρτήματά τους σε άλλα προκειμένου για λίγο καιρό να συνεχίσουν να κυκλοφορούν μέχρι νά 'ρθει και γι' αυτά το τέλος τους. (Σύμφωνα με τους εργαζόμενους, ο στόλος των λεωφορείων της Αθήνας διαθέτει 2.152 οχήματα από τα οποία μόνο 800 βγαίνουν στους δρόμους). Αλήθεια, ο δύστυχος ο πολίτης που στέκει στις στάσεις με τις ώρες νά 'ρθει το λεωφορείο να πάει στη δουλειά ή να γυρίσει ξεθεωμένος σπίτι του, τι στην ευχή όφελος περιμένει να δει από τα ευφυή συστήματα και τους αρχιτέκτονες της εθνικής στρατηγικής, όταν δεν υπάρχουν τα λεωφορεία που θα τον μεταφέρουν; Προς τι να σχεδιάζουμε κουβάδες, όταν δεν έχουμε πηγάδι; Μήπως κύριε υπουργέ, θα ήταν ευφυέστερο να συστήσετε μια μόνο ομάδα που θα ασχοληθεί με τα καθημερινά προβλήματα που σήμερα, τις μέρες της κρίσης, ταλανίζουν τους πολίτες, οι οποίοι λόγω ανάγκης, προσβλέπουν στην εξυπηρέτησή τους από τα μέσα των συγκοινωνιών;

«Μην πυροβολείτε τον πιανίστα»

Η φράση αυτή, όπως θα γνωρίζετε, ήταν γραμμένη στα μπαρ της εποχής του «φαρ ουέστ», της άγριας Δύσης, δυο αιώνες πριν. Μια ανάλογη φράση π.χ. «μην πυροβολείτε τον οδηγό της νταλίκας», θα πρέπει να γράψουν στα φορτηγά τους όσοι μεταφέρουν ανεμογεννήτριες ή φωτοβολταϊκά πάνελ προκειμένου να προστατευθούν από το μένος των κατοίκων της περιοχής που για τους δικούς τους λόγους δεν επιθυμούν την εγκατάσταση αιολικών πάρκων στην περιοχή τους. Η εκδίωξη πριν λίγες μέρες των τριών νταλικών από εξοργισμένους κατοίκους χωριών του Ρεθύμνου και ο εξαναγκασμός τους να γυρίσουν πίσω στο πλοίο της γραμμής, είναι η αφορμή για το σχόλιό μας αυτό. Γιατί, την οργή των κατοίκων δέχτηκαν οι οδηγοί των φορτηγών και δεν θα έπρεπε… Καλό μήνα και πάντα καλοτάξιδοι.