Αλλεπάλληλες παρατάσεις, ενστάσεις, διευκρινίσεις και, πάντως, σοβαρές καθυστερήσεις χαρακτηρίζουν τις διαγωνιστικές διαδικασίες για τις συμβάσεις ανάθεσης του συγκοινωνιακού έργου, αστικού και υπεραστικού, των Περιφερειών της χώρας.
Μέχρι πέρυσι και για αρκετά χρόνια, τα ΚΤΕΛ της χώρας δέχονταν τα πυρά όλων εκείνων που υπεραμύνονταν της απελευθέρωσης των επιβατικών μεταφορών. Ήταν, μάλιστα, συνεχή και επαναλαμβανόμενα τα σχόλια -καυστικά και πικρόχολα- για δήθεν κυβερνητική εύνοια και στήριξη των ΚΤΕΛ, προκειμένου, όπως έγραψαν, αυτά να μην χάσουν το μονοπωλιακό τους κεκτημένο.
Ήρθε, λοιπόν, το πλήρωμα του χρόνου, φτάσαμε στις αρχές του 2026, τα ΚΤΕΛ ολοκλήρωσαν με επιτυχία τις απαραίτητες συνέργειες και συνενώσεις και δηλώνουν έτοιμα να συμμετάσχουν στους διαγωνισμούς.
Αλλά τώρα, οι διαγωνισμοί παίρνουν παρατάσεις. Για την ακρίβεια, τους δίδονται οι παρατάσεις, προκειμένου να εξεταστούν οι ενστάσεις και να απαντηθούν ερωτήματα υποψηφίων διαγωνιζόμενων ξένων συγκοινωνιακών φορέων. Και όταν μια ένσταση απορρίπτεται, κατατίθεται μια άλλη. Γιατί άραγε;
Ζητείται χρόνος
Την απάντηση τη δίνει σε άρθρο του στην «Εφημερίδα των αυτοκινητιστών» ο πρόεδρος της ΠΟΑΥΣ, Σοφοκλής Φάτσιος (φωτό). Διαβάζουμε:
«Σε μια παρατεταμένη περίοδο αναμονής έχει εισέλθει ο κλάδος των οδικών επιβατικών μεταφορών, καθώς οι διαγωνισμοί για την ανάθεση του συγκοινωνιακού έργου στις Περιφέρειες της χώρας συνοδεύονται από αλλεπάλληλες παρατάσεις, ενστάσεις και καθυστερήσεις. Μια διαδικασία που προοριζόταν να διαμορφώσει το νέο τοπίο των αστικών και υπεραστικών μεταφορών καταλήγει έτσι να δημιουργεί ερωτήματα για τον χρόνο ολοκλήρωσής της και, κυρίως, αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα». Και πιο κάτω:
«Οι καθυστερήσεις που συνδέονται με ενστάσεις, αιτήματα υποψηφίων και την ανάγκη παροχής απαντήσεων και διευκρινίσεων από τις αρμόδιες επιτροπές προκαλούν έντονο προβληματισμό στον κλάδο. Τα ελληνικά ΚΤΕΛ διαθέτουν την απαιτούμενη εμπειρία, υποδομή και επιχειρησιακή ετοιμότητα για να συνεχίσουν να εκτελούν το συγκοινωνιακό έργο. Παράλληλα, η παρουσία ξένων ενδιαφερομένων στους νέους διαγωνισμούς είναι πλέον δεδομένη, αλλά η βούληση συμμετοχής δεν φαίνεται σαφής και αντίθετα να είναι περισσότερο παρελκυστική.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, παράγοντες του κλάδου αντιμετωπίζουν με καχυποψία τις συνεχείς παρατάσεις και εκφράζουν την εκτίμηση ότι αυτές μπορεί τελικά να λειτουργούν υπέρ υποψηφίων που είναι παντελώς ανέτοιμοι και χρειάζονται περισσότερο χρόνο προετοιμασίας. Μετά πάντως από τρεις ή ακόμη και τέσσερις μεταθέσεις προθεσμιών σε επιμέρους διαδικασίες, το ζήτημα που τίθεται είναι μέχρι πού μπορεί να φθάσει η παράταση της εκκρεμότητας».
Αυτές οι συνεχιζόμενες παρατάσεις που χορηγούνται μετά από κάθε ένσταση, θα πρέπει, επιτέλους, να σταματήσουν και οι διαγωνισμοί να προχωρήσουν άμεσα.
«Γιατί το κρίσιμο ζητούμενο δεν είναι απλώς ποιος θα κερδίσει έναν διαγωνισμό. Είναι ποιο μοντέλο μεταφορών μπορεί να εξασφαλίσει σταθερή, οικονομικά βιώσιμη και αξιόπιστη συγκοινωνία ακόμη και στο πιο απομακρυσμένο σημείο της χώρας, χωρίς οι συνεχείς παρατάσεις να μετατρέψουν μια διαδικασία ανταγωνισμού σε μια μόνιμη κατάσταση αβεβαιότητας», καταλήγει στο άρθρο του ο πρόεδρος της ΠΟΑΥΣ.
