Το 2003 επισκεφθήκαμε για πρώτη φορά το χωριό Αξός Πέλλας όπου χτυπούσε η καρδιά της διεθνούς μεταφοράς στη Bόρεια Ελλάδα με δεκάδες νταλίκες και αυτοκινητιστές δεύτερης και τρίτης γενιάς να συνεχίζουν τη δουλειά των γονιών τους.

Σήμερα, δεκαπέντε χρόνια μετά, η κατάσταση δυστυχώς δεν παραμένει ίδια, με το στόλο να έχει μειωθεί σημαντικά και πολλά από τα εναπομείναντα αυτοκίνητα να έχουν πλέον πινακίδες ξένων χωρών. Ευτυχώς, το μόνο που παρέμεινε αναλλοίωτο είναι το μεράκι και η όρεξη των ιδιοκτητών τους για φινετσάτα και προσεγμένα φορτηγά. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουμε αυτό του Captain, του Σίμου Νεοκοσμίδη, ένα Scania 164 με τριαξονική νταλίκα το οποίο μεταφέρει εμπορεύματα από και προς την Ευρώπη.

Από μικρός στο τιμόνι

Ο Σίμος Νεοκοσμίδης μας υποδέχεται στην Αξό με τους γιους του Λευτέρη και Αποστόλη, με το μεγαλύτερο να κοτσάρει το συρμό και τον μικρότερο να του κάνει κουμάντο. «Από εννιά χρόνων ταξίδευα στην Ευρώπη με τον πατέρα μου», μας αναφέρει ο Σίμος και συνεχίζει, «όλη μου τη ζωή τη θυμάμαι να στρέφεται γύρω από τα φορτηγά. Οι φίλοι και συμμαθητές μου έπαιζαν στη γειτονιά και εγώ ταξίδευα με το DAF. Μέσα σε λίγα χρόνια είχα τις καλύτερες εμπειρίες και βιώματα από το επάγγελμα αυτό και ήθελα συνεχώς να ταξιδεύω με τον πατέρα μου, να βλέπω καινούργιες χώρες και να μαθαίνω νέα πράγματα. Στην αρχή είχαμε ένα DAF 2800 συρόμενο με το οποίο εκτελούσαμε δρομολόγια προς τη Γερμανία και αργότερα αγοράσαμε ένα Scania 143 το οποίο κράτησα μέχρι το 2003, οπότε το αντικατέστησα με το σημερινό 164. Το παρατσούκλι Captain το είχαν δώσει παλαιότερα οι συνάδελφοι στον πατέρα μου και έκτοτε πέρασε σε μένα και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Αυτό θα το κληρονομήσουν και τα παιδιά μου», μας λέει χαμογελώντας!

Φουλ του δράκου

Ένα από τα θετικά στοιχεία που κληρονόμησε από τον πατέρα του, Λευτέρη Νεοκοσμίδη, είναι το μεράκι για το φορτηγό και αυτό το αποτύπωσε με τον καλύτερο τρόπο επάνω στο 164 του. Ο τράκτορας έχει συμπληρώσει αρκετά χρόνια ζωής, με πολλά χιλιόμετρα στο ενεργητικό του, ωστόσο βρίσκεται σε άριστη κατάσταση, στην πένα όπως συνηθίζουμε να λέμε. Ο έντονος χρωματισμός του Captain με κίτρινο και μπλε χρώμα καθώς και τα αυτοκόλλητα με την τράπουλα έβαλαν τη δική τους πινελιά επάνω στον δράκο. Τέλος, κάποιες ξεχωριστές πινελιές, όπως η διχρωμία στις ζάντες, τα βαμμένα γράμματα στα λάστιχα, η δίμπουκη εξάτμιση και σίγουρα ο βραδινός φωτισμός με τα πολύχρωμα λαμπάκια, κάνουν τη διαφορά στο συρμό.

Ο Captain φοράει τα καλά του

Ένα χρόνο μετά την αγορά του, το 2004, το εσωτερικό του 164 ντύθηκε με δερματίνη λευκού και μπλε χρώματος σε στυλ κουμπιών. Άλλωστε, η μόδα του ντυσίματος μόλις είχε ξεκινήσει, και σε αυτό συντέλεσαν καθοριστικά τα πρώτα Truck Festival των Μεγάρων όπου οι αυτοκινητιστές είδαν με άλλη ματιά τις προσεγμένες ταπετσαρίες. Τέλος, ο Σίμος έχει στα χέρια του ένα από τα δυνατότερα εργαλεία της περιοχής μετά τις αναβαθμίσεις που έγιναν στον κινητήρα του από το μηχανικό Γιώργο Γιοβανόπουλο.