Η Volvo Trucks North America (VTNA), το αμερικανικό «παράρτημα» του Volvo Group, συνεχίζει τη μακρά παράδοση της εταιρείας να υποβάλλει τα οχήματά της στις αποκαλούμενες δοκιμές επικύρωσης (validation) σε ακραίες καιρικές συνθήκες.
Αυτή η διαδικασία πρόσφατα έλαβε χώρα στο Fairbanks της Αλάσκας, όπου τα νέα βαρέα φορτηγά Class 8 (η ανώτερη ως προς το τονάζ στις ΗΠΑ) της σειράς VNL έπρεπε να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του μακρινού βορρά, με θερμοκρασίες που έφταναν τους 40 βαθμούς υπό το μηδέν, παγωμένους δρόμους, χιονοθύελλες, ψυχρούς ανέμους και νυχτερινές στάσεις στην ύπαιθρο χωρίς στέγαστρο.
Όλα αυτά έγιναν για να επικυρωθεί η απόδοση και η οδηγική άνεση που αναμενόταν στη φάση σχεδιασμού στα πέντε τελείως διαφορετικά περιβάλλοντα που χαρακτηρίζουν τη Βόρεια Αμερική, δηλαδή αστικές περιοχές, ερήμους, λιβάδια, παράκτια δάση και την αρκτική τούνδρα. Οι δοκιμές στο δρόμο δηλαδή, κι όχι σε κάποιον εξομοιωτή που διεξήχθησαν (και τα οχήματα πέρασαν με επιτυχία) σε αυτές τις περιβαλλοντικές συνθήκες διασφαλίζουν ότι τα φορτηγά είναι έτοιμα έτοιμα να αναλάβουν μεταφορές από ακτή σε ακτή που καλύπτουν διαδρομές άνω των 3.000 μιλίων, ή σχεδόν 5.000 χιλιόμετρα.
Επαγγελματίες οδηγοί, πολλοί από τους οποίους έχουν δεκαετίες εμπειρίας στην οδήγηση στα δυσπρόσιτα εδάφη της Αλάσκας, παρέχουν λεπτομερή σχόλια στην ομάδα δοκιμών της Volvo Trucks North America σε καθημερινή βάση. Αυτές οι πληροφορίες, σε συνδυασμό με τα δεδομένα απόδοσης των φορτηγών σε πραγματικό χρόνο, βοηθούν τους ειδικούς να βελτιώσουν κάθε πτυχή των οχημάτων, από την απόκριση του συστήματος μετάδοσης κίνησης έως την άνεση στο εσωτερικό της καμπίνας. Μια βασική διαδικασία δοκιμών, γνωστή ως… «κρύο μούλιασμα», περιλαμβάνει την παραμονή του φορτηγού σε εξωτερικό χώρο όλη τη νύχτα με τον κινητήρα σβηστό, μέχρι όλα τα εξαρτήματα να φτάσουν σε θερμοκρασίες κάτω του μηδενός. Μετά από 12 ώρες σε αυτές τις ακραίες συνθήκες, οι μηχανικοί αναμένουν ότι το όχημα θα ξεκινήσει και θα λειτουργήσει άψογα, ακριβώς όπως θα το ήθελε ο οδηγός του, εκκινώντας για κάποιο δρομολόγιο, όπου κι αν βρισκόταν.
Ο λόγος στον υπεύθυνο δοκιμών
Οι δοκιμές στην Αρκτική απαιτούν προσεκτικό σχεδιασμό από τους μηχανικούς, οι οποίοι πρέπει να συλλέγουν και να επεξεργάζονται τεράστιες ποσότητες δεδομένων, να τα συνδυάζουν με σχόλια από τους οδηγούς και να τα μεταφράζουν όλα σε χρήσιμες προτάσεις για τη βελτίωση του προϊόντος και την πρόληψη δυσλειτουργιών. Ασχοληθήκαμε λοιπόν με αυτές και άλλες πτυχές των δοκιμών σε μια αποκλειστική συνέντευξη με τον Matthew Taylor, Διευθυντή ολόκληρου του γκρουπ Volvo για το Reliability Test Engineering, ο οποίος μας εξηγεί:
«Οι δοκιμές σε ακραίες συνθήκες είναι μέρος του παγκόσμιου πρωτοκόλλου του Volvo Group, που ονομάζεται RT, Reliability Testing (Δοκιμή Αξιοπιστίας), το οποίο περιλαμβάνει συγκεκριμένη χιλιομετρική απόδοση σε ένα εύρος θερμοκρασιών, με ορισμένες διαφορές από τη μία γεωγραφική περιοχή στην άλλη σε όλο τον κόσμο, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι συγκεκριμένες συνθήκες λειτουργίας των οχημάτων. Πίσω από όλα βρίσκεται μια μακρά (μπορεί να διαρκέσει ακόμη και αρκετές εβδομάδες) και σχολαστική διαδικασία σχεδιασμού των δοκιμών για να διασφαλιστεί ότι συλλέγονται όλα τα απαραίτητα δεδομένα. Για παράδειγμα, εγκαθιστούμε συγκεκριμένους αισθητήρες και κανάλια επικοινωνίας στο όχημα για ορισμένα εξαρτήματα, όπως το σύστημα μετάδοσης κίνησης ή την καμπίνα. Διαθέτουμε θερμοστοιχεία, αισθητήρες και επιταχυνσιόμετρα για τον προσδιορισμό των επιπέδων θορύβου, της μηχανικής καταπόνησης και της έντασης των κραδασμών.
Όλες οι πληροφορίες αποστέλλονται σε καταγραφείς δεδομένων, ενώ ένα ενσωματωμένο μόντεμ μεταδίδει τις συλλεγόμενες παραμέτρους σε έναν απομακρυσμένο διακομιστή (server) σε πραγματικό χρόνο». Στην ερώτησή μας για την εξέλιξη των δοκιμών ο Matthew Taylor εξηγεί: «Η διάταξη των δοκιμών έχει παραμείνει ουσιαστικά αμετάβλητη με την πάροδο του χρόνου, με μερικές διορθώσεις και προσθήκες που υπαγορεύονται από την εμπειρία. Προφανώς, έχουν υπάρξει βελτιώσεις στον εξοπλισμό, με την υιοθέτηση ενός αυξανόμενου αριθμού καταγραφέων δεδομένων και καναλιών επικοινωνίας. Επιπλέον, έχουμε μάθει πώς να αξιοποιούμε στο έπακρο τα χρονικά διαστήματα και τις διαδρομές δοκιμών για τη συλλογή πληροφοριών».
Πώς παρακολουθούνται οι ψυχρές εκκινήσεις
ΕΡ.: Μπορείτε να μας εξηγήσετε λεπτομερώς πώς εκτελείται η δοκιμή "κρύας εμβάπτισης, ή μουλιάσματος (cold soak)" όπως αποκαλείται;
ΑΠ.: Πρόκειται για μια δοκιμή που επικεντρώνεται στα εξαρτήματα του συστήματος μετάδοσης κίνησης, η οποία δεν εκτελείται καθημερινά. Προαπαιτούμενο είναι οι οδηγοί να ολοκληρώνουν τη βάρδιά τους μεταξύ 4 και 5 μ.μ. Υπάρχουν δύο τύποι δοκιμών: με το όχημα παρκαρισμένο σε εξωτερικό χώρο και συνδεδεμένο σε θερμαντήρα του μπλοκ του κινητήρα (η πιο συνηθισμένη κατάσταση στην καθημερινή λειτουργία) ή χωρίς εξωτερική βοήθεια.
Στην τελευταία περίπτωση, ελέγχουμε σε ποια θερμοκρασία σταματά να λειτουργεί ο πυκνωτής που είναι υπεύθυνος για την ανάφλεξη ή όταν το λιπαντικό είναι πολύ παχύ για να κυκλοφορήσει στο σύστημα. Ταυτόχρονα μπορούμε επίσης να παρακολουθούμε τυχόν αστοχίες ανάφλεξης και ανωμαλίες λειτουργίας που οδηγούν σε υπερβολικά επίπεδα υδρογονανθράκων ή να προσδιορίσουμε το χρονισμό του συστήματος μετεπεξεργασίας αερίων στην εξαγωγή για τη μείωση των ρύπων.
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η υιοθέτηση ενός υπερπυκνωτή στα νέα VNL είναι μια μεγάλη βοήθεια στις ψυχρές εκκινήσεις. Στην πραγματικότητα, επιτρέπει τη μείωση των χρόνων εκκίνησης χωρίς να καταφεύγουμε στην ηλεκτρική εκκένωση από την μπαταρία.
ΕΡ.: Υπάρχουν ειδικές δοκιμές για την άνεση της καμπίνας;
ΑΠ.: Τα νέα βαρέα οχήματα είναι εξοπλισμένα με κλιματιστικό στάσης και θερμαντήρα καμπίνας, τα οποία δοκιμάζονται τόσο σε χειμερινές όσο και σε θερμές καιρικές συνθήκες για να εξασφαλιστεί η σωστή θερμοκρασία χωρίς να λειτουργεί ο κινητήρας στο ρελαντί. Για τις δοκιμές αυτές, έχουμε θερμοστοιχεία μπροστά και πίσω από τις κουρτίνες, κοντά στο κάθισμα του οδηγού και στις εξόδους εξαερισμού. Για άλλη μια φορά, όπως και με άλλα εξαρτήματα, τα δεδομένα που συλλέγονται από τους αισθητήρες και τα όσα μαθαίνουμε από τους οδηγούς μας, επιτρέπουν να αξιολογήσουμε την αποτελεσματικότητα του κλιματισμού και να κατανοήσουμε εάν, για παράδειγμα, υπάρχουν διαρροές αέρα από έξω που προκαλούνται από μια π.χ., κακή στεγανοποίηση, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο τη διατήρηση του βέλτιστου μικρο κλίματος. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, οι απόψεις των οδηγών διασταυρώνονται με τα δεδομένα που συλλέγονται.
ΕΡ.: Πώς λειτουργεί αυτή η διαδικασία;
ΑΠ.: Και οι δύο πτυχές είναι σημαντικές για την απόκτηση πληροφοριών υψηλής αξίας για την ανάπτυξη και βελτίωση προϊόντων. Ένας καταγραφέας δεδομένων είναι εγκατεστημένος σε κάθε φορτηγό. Επιπλέον, κάθε οδηγός έχει έναν διακόπτη στη ζώνη ασφαλείας του που του επιτρέπει να ξεκινήσει μια ειδική καταγραφή εάν προκύψει ένα απροσδόκητο συμβάν, βλάβη, δυσλειτουργία ή αναδυόμενο μήνυμα. Αυτή η διαδικασία, η οποία χρησιμεύει για την έγκαιρη αναφορά ενός σφάλματος, βοηθά τους τεχνικούς να ερμηνεύσουν σωστά τα δεδομένα που συλλέγονται και να προετοιμάσουν τυχόν συγκεκριμένες ερωτήσεις για περαιτέρω διερεύνηση.
Παγκόσμιες δοκιμές, αλλά με διαφορετικές, τοπικές αποχρώσεις
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν διαφορετικές κλιματικές συνθήκες και τοπογραφικό προφίλ από την Ευρώπη. Ρωτήσαμε, πώς λαμβάνονται υπόψη αυτοί οι παράγοντες στις δοκιμές; «Η ομάδα που είναι υπεύθυνη για τις δοκιμές αξιοπιστίας των οχημάτων εργάζεται παγκοσμίως με τυποποιημένα πρωτόκολλα» απαντά ο Matthew Taylor και συμπληρώνει:
«Ωστόσο, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι συνθήκες χρήσης των φορτηγών, οι συγκεκριμένοι κανονισμοί και τα χαρακτηριστικά του εδάφους. Στη Βόρεια Αμερική, τα φορτηγά πρέπει να αντιμετωπίζουν ύψη και κλίσεις που δεν υπάρχουν στην Ευρώπη. Για παράδειγμα, συνεχείς κλίσεις 6-7% για πάνω από 15 μίλια (πάνω από 24 χιλιόμετρα). Επίσης, υπάρχουν διαφορές στην ταχύτητα (80-90 χλμ./ώρα στην ΕΕ σε σύγκριση με 104 χλμ./ώρα στις ΗΠΑ) και στα μέγιστα επιτρεπόμενα φορτία (80.000 λίβρες ή 36 τόνοι στις ΗΠΑ σε σύγκριση με 40-44 τόνους στην Ευρώπη), αλλά και στον αριθμό των ημερήσιων ωρών οδήγησης (11 στην Αμερική σε σύγκριση με 9 στην Ευρώπη). Αυτό σημαίνει ότι στη Βόρεια Αμερική, σε μία μόνο βάρδια, μπορείτε να καλύψετε την απόσταση μεταξύ Ντένβερ (Κολοράντο) και ερήμου της Αριζόνα, διασχίζοντας εντελώς διαφορετικές κλιματικές ζώνες».
