Στα βάθη της ανατολικής Ρωσίας με διάσπαρτες μικρές και μεγάλες πόλεις, χαμένες στις στέπες και στα χιόνια, οι περισσότεροι κάτοικοι απασχολούνται στα τοπικά εργοστάσια, στα ορυχεία ή στη γεωργοκτηνοτροφία και ένα μικρότερο ποσοστό στην υλοτομία, το εμπόριο και στις μεταφορές. Οι οδικές μεταφορές αναλαμβάνουν το σύνολο σχεδόν του μεταφορικού έργου, αφού ο σιδηρόδρομος συνδέει μόνο μεγάλες πόλεις, οριζόντια,  από δυτικά προς ανατολικά.

Για 30 ημέρες, ο συνεργάτης του περιοδικού ΤΡΟΧΟΙ & ΤΙR Richard Kienberger (D) ταξίδευε από τα Ρωσοφινλανδικά σύνορα μέχρι το ανατολικότερο άκρο της Σιβηρίας, το Magadan φωτογραφίζοντας και συνομιλώντας με οδηγούς/ ιδιοκτήτες φορτηγών.

Από τις πρώτες επισημάνσεις που κατέγραψε είναι η τεράστια διαφορά μεταξύ Δυτικής Ρωσίας και Ανατολικής. Όσο πιο δυτικά, κοντύτερα στην Ευρώπη, τόσο πιο καλά για τους μεταφορείς. Οι τεράστιες πόλεις, όπως η Μόσχα, η Αγία Πετρούπολη, η Σαμάρα, το Βόλβογκραντ, το Κράσνονταρ κ.α. συγκεντρώνουν πάνω από το 80% του παραγόμενου πλούτου, που με τη σειρά του επιφέρει μεγάλη εξαγωγική και εισαγωγική δραστηριότητα με όφελος για τους Ρώσους διεθνομεταφορείς.

Αντίθετα, ταξιδεύοντας ανατολικά, η συρρίκνωση της οικονομίας γίνεται εμφανής, όπως και οι υποδομές της χώρας. Εκεί τα φορτηγά εξυπηρετούν την τοπική παραγωγή είτε μεταφέροντας πρώτες ύλες, είτε βιομηχανικά προϊόντα προς το κοντινότερο σιδηροδρομικό σταθμό. Τα περισσότερα, μάλιστα, φορτηγά οδηγούνται από τους ιδιοκτήτες τους ή μέλη της οικογένειάς τους.

Διαβάστε περισσότερα στο τεύχος Ιανουαρίου (369) του ΤΡΟΧΟΙ & TIR που κυκλοφορεί στα περίπτερα Ελλάδας και Κύπρου.