Μερικά φορτηγά είναι σαν το παλιό καλό κρασί. Όσο περνάει ο καιρός τόσο καλύτερα γίνονται. Όπως το FH της παρουσίασής μας. Πρόκειται για ένα από τα πρώτα μοντέλα Volvo FH 16 520 Globetrotter XL την πορεία του οποίου παρακολουθούμε από τον αρχικό ιδιοκτήτη του, τον Κώστα Οικονόμου από την Αθήνα. Ήταν τα πρώτα χρόνια των Truck Festival όταν ο ίδιος έδωσε βροντερό «παρών» στα Μέγαρα με τον τράκτορά του. Ένα αμάξι με πολλές μηχανικές αλλαγές, πάσα δύναμη όπως συνηθίζεται να λέμε στο χώρο μας, με ένα πανίσχυρο μηχανικό σύνολο, ξεπερνώντας κατά πολύ τους 520 μανίσιους ίππους του. Το συγκεκριμένο Volvo κέρδισε το σεβασμό των συναδέλφων με τις επιτυχίες του στην πίστα των Σερρών και των Μεγάρων, καθώς και στο δρόμο, κυρίως στην ανηφόρα της Μαλακάσας όπου πολλές φορές έπαιζε χωρίς αντίπαλο.

Από το χθες στο σήμερα

Το FH πέρασε στα χέρια του Θανάση Μαυρωνά από την Κέρκυρα και σήμερα δίνει μεροκάματο στο νέο του ιδιοκτήτη, τον Μάκη Παπαλάμπρο. Ο Μάκης βρίσκεται αρκετά χρόνια στο χώρο της μεταφοράς, καθώς αυτό ήταν το παιδικό όνειρό του, να γίνει επαγγελματίας οδηγός. Με έδρα την Άρτα, τα φορτηγά του ταξιδεύουν σε όλη τη χώρα μεταφέροντας διάφορα εμπορεύματα.

Δρομολόγιο με το FH

Το γκάζι είναι πρόκληση και όποιος πιστεύει το αντίθετο, θεωρούμε ότι κάνει λάθος. Όταν έχεις ένα δυνατό φορτηγό με πολλά άλογα έτοιμα να καλπάσουν με το παραμικρό πάτημα του γκαζιού βρίσκεσαι διαρκώς σε εγρήγορση και δεν θέλεις να σε προσπεράσει κανένα άλλο στις μεγάλες ανηφόρες της διαδρομής. Το ίδιο ζήσαμε και εμείς στο δρομολόγιο με τον Μάκη. Γκάζι στο τέρμα, στα νόμιμα όρια πάντα, στις ανηφόρες να μην κόβει πουθενά το 520 (στα χαρτιά αυτή η ιπποδύναμη) και τα ντουμάνια καπνού να σκορπίζονται στην ατμόσφαιρα.

Στο εσωτερικό απολαμβάναμε την ποιότητα της δερματίνης πορτοκαλί και λευκού χρώματος η οποία αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να αποδείξει ότι η καλή δουλειά αντέχει στον χρόνο. Όπως η συγκεκριμένη ταπετσαρία η οποία ακόμη και σήμερα δείχνει φρέσκια, σαν καινούργια.

Το Volvo συνέχισε να μονοπωλεί το ενδιαφέρον μας όσο συζητούσαμε με τον Μάκη κατά τη διάρκεια του δρομολογίου. Πώς αλλιώς άλλωστε αφού αγγίζει τα όρια λατρείας για τον ίδιο.