Όνομα βαρύ σαν ιστορία έχει η οικογένεια Τζώνη από την Ιστιαία στο χώρο της μεταφοράς. Ο χρόνος γυρίζει πολύ πίσω, στο μακρινό 1948 όταν ο Χρήστος Τζώνης έκανε την αρχή, αγοράζοντας το πρώτο του φορτηγό και εν συνεχεία με πολλή εργασία και προσωπικό αγώνα είδε τους κόπους του να ανταμείβονται.

Αγωνίστηκε σκληρά εκτελώντας μακρινά δρομολόγια σε όλη την Ελλάδα με δύσκολους δρόμους και φορτηγά χωρίς καθόλου ανέσεις. Στην πορεία ανέβηκε στο φορτηγό ο γιος του Ιωάννης και σήμερα τα ηνία της επιχείρησης ανέλαβε η νεότερη τρίτη γενιά, ο Χρήστος και ο Βαγγέλης Τζώνης.

Οι ίδιοι έχουν πάρει τις καλύτερες βάσεις από τον πατέρα τους, μαθαίνοντας από μικρή ηλικία τη δουλειά, οπότε γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της μεταφοράς. Τα φορτηγά της «Τζώνης μεταφορική» εκτελούν καθημερινά δρομολόγια από την Ιστιαία προς την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, έχοντας έναν ευρύ κατάλογο ευχαριστημένων πελατών.

Η ναυαρχίδα της μεταφορικής

Στα γραφεία της επιχείρησης στην Αθήνα θα συναντήσουμε τον Χρήστο Τζώνη να συντονίζει το φόρτωμα των αυτοκινήτων, δίνοντας τις κατάλληλες οδηγίες στο προσωπικό. Από την κουβέντα που κάνουμε μαζί του αντιλαμβανόμαστε δύο πράγματα. Πρώτον ότι είναι άριστος γνώστης του αντικειμένου και δεύτερον ότι χαίρεται και αγαπάει αυτό που κάνει. Ο ίδιος είναι One man show, ο άνθρωπος πραγματικά για όλες τις δουλειές. Εκεί που θα τον δεις να μιλάει με πελάτες και να κλείνει συμφωνίες, μετά από λίγο καβαλάει το κλαρκ για να φορτώσει τις νταλίκες και έπειτα ξεκινάει το δρομολόγιό του.

Βέβαια ο σκοπός της επίσκεψής μας είναι ο Scania 144 τράκτορας της μεταφορικής. Το αυτοκίνητο έχει κάτι που το κάνει μοναδικό. Διατηρεί αναλλοίωτα τα αυθεντικά χαρακτηριστικά χωρίς παρεμβάσεις με αξεσουάρ από μεταγενέστερα μοντέλα. Άλλωστε αυτό συνηθίζεται τελευταία από ιδιοκτήτες παλιών φορτηγών, να τοποθετούν σπόιλερ, και μάσκα από πιο καινούργια, με τα οποία όμως χάνεται η ταυτότητά τους.

Ο Χρήστος όμως προτίμησε να το κυκλοφορεί όπως το πήρε, κάνοντας μερικές μόνο μικρές επεμβάσεις πάνω του. Μία από αυτές, η πιο σημαντική θα λέγαμε, είναι το βάψιμο της καμπίνας με πέρλα η οποία όμως έχει μια ιδιαιτερότητα. Αναλόγως από ποια πλευρά την κοιτάξεις και πώς πέφτει ο ήλιος πάνω της, το χρώμα αλλάζει. Άλλοτε φαίνεται μπλε και άλλοτε μπεζ, δίνοντας έτσι ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Από εκεί και πέρα οι επεμβάσεις θα λέγαμε ότι έγιναν με χειρουργική ακρίβεια, τοποθετώντας μόνο ό,τι έκρινε ο ίδιος ότι είναι απαραίτητο, όπως τρίμπουκη εξάτμιση και από τις δύο πλευρές, προβολείς και γείσο. Αφού ασχολήθηκε λεπτομερώς, αλλά με διακριτικότητα, με την εξωτερική πλευρά της καμπίνας, σειρά είχε το εσωτερικό για αλλαγές και τροποποιήσεις. Ξηλώθηκε η παλιά ταπετσαρία και σύντομα έγιναν τα αποκαλυπτήρια της καινούργιας, η οποία εντυπωσίασε τους πάντες. Οι βελούδινες επενδύσεις μπεζ χρώματος αναβάθμισαν σημαντικά το χώρο οδήγησης, κάνοντάς τον παράλληλα πιο ευχάριστο για τον οδηγό.

Κλείνοντας μόνο μια έκφραση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για το 144 της Τζώνης μεταφορική: Old and good…