Το νέο Mercedes Vito διατίθεται εδώ και μερικούς μήνες στην ελληνική αγορά, σε πληθώρα εκδόσεων, με πολλές επιλογές ως προς την εκμετάλλευση, τη γραμμή μετάδοσης κίνησης και το επίπεδο εξοπλισμού. Είχαμε στη διάθεσή μας για δοκιμή την έκδοση πάνελ van («κλούβα») 111 CDI με επιμηκυμένο μεταξόνιο («Long»), μετάδοση της κίνησης στους εμπρός τροχούς και με τον (εγκάρσια τοποθετημένο) κινητήρα των 1,6 λίτρων με την κίνηση να μεταδίδεται στους εμπρός τροχούς. Αυτή η διάταξη καθιστά το συγκεκριμένο μοντέλο ιδιαίτερα ενδιαφέρον για επαγγελματίες που αναζητούν υψηλό ωφέλιμο όγκο στους περίπου 3 τόνους μικτού και χαμηλά κόστη χρήσης.

Σχεδιασμός – καμπίνα – εκμετάλλευση

Το σχήμα του νέου ελαφρού επαγγελματικού της Mercedes είναι δυναμικό και σύγχρονο. Οι «παχιές» και έντονες γρίλιες της μάσκας, σε συνδυασμό με τα μεγάλα φωτιστικά σώματα που είναι τοποθετημένα ψηλά, προσδίδουν «χαρακτήρα» στο σχήμα και έντονη παρουσία στο δρόμο. Στο εσωτερικό, ο διάκοσμος είναι πολυτελής και φροντισμένος, με αρκετά στοιχεία να προέρχονται απευθείας από τα πολυτελή επιβατικά του κατασκευαστή, όπως το τιμόνι και ο πίνακας οργάνων. Ο επαγγελματίας, που περνά πολλές ώρες καθημερινά στο εσωτερικό, καλό θα ήταν να επιλέξει το τιμόνι με τα χειριστήρια πολλαπλών λειτουργιών, αντίστοιχο με του οχήματος της δοκιμής.

Το κάθισμα διαθέτει γενναιόδωρες διαστάσεις, μεγάλο έδρανο με πλούσιο αφρώδες -και τυπικά για Mercedes, «σκληρό», αλλά εξαιρετικό στις πολύωρες μετακινήσεις- και σωστή στήριξη της οσφυϊκής χώρας. Άλλη σημαντική διαφορά σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο είναι ότι, έχουν αυξηθεί και οι διαστάσεις της πλάτης του καθίσματος. Τα προσκέφαλα, πέρα από τη ρύθμιση καθ’ ύψος, μπορούν προαιρετικά να μετακινούνται και κατά μήκος, και γενικά, είναι δύσκολο να μη βρει κάποιος την ιδανική θέση οδήγησης.

Η ορατότητα είναι ικανοποιητική προς όλες τις κατευθύνσεις με το Vito να διαθέτει επιπρόσθετα έναν από τους πλέον ευανάγνωστους πίνακες οργάνων που έχουμε δει σε όχημα της κατηγορίας. Είναι χαρακτηριστική η «καθαρότητα» των ενδείξεων στα δύο μεγάλα αναλογικά όργανα (στροφόμετρο και ταχύμετρο) όπως και το υψηλής ευκρίνειας ψηφιακό τμήμα του πίνακα οργάνων. Το όχημα της δοκιμής είχε το διπλό κάθισμα συνοδηγού που, όπως και το κάθισμα του οδηγού διέθετε και πολύ ποιοτική και ανθεκτική επένδυση. Κάπου εδώ, καταγράψαμε και τη μοναδική μας ένσταση στη διάρκεια της αξιολόγησης του Vito καθώς, αν υπάρχει τρίτος επιβάτης στο μεσαίο κάθισμα, ο χώρος για το αριστερό του γόνατο είναι ελάχιστος: η βάση του λεβιέ των ταχυτήτων στο κάτω μέρος της κεντρικής κονσόλας «κλέβει» ωφέλιμο όγκο. Αυτό είναι ουσιαστικά και το «αντίτιμο» που θα δεχθεί ο επαγγελματίας για τη μεγάλη και χρηστική κονσόλα του νέου μοντέλου που θυμίζει έντονα το Sprinter.

Όλα τα Vito νέας γενιάς είναι κατά 140 χιλιοστά μακρύτερα σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο –το έξτρα μήκος αφορά αποκλειστικά στο εμπρός τμήμα του αυτοκινήτου και έχει να κάνει με τη «συμμόρφωση» στη νομοθεσία για την προστασία των πεζών σε περίπτωση ατυχήματος. Το Vito της δοκιμής είναι η έκδοση Long με μεταξόνιο 3.200 χιλιοστών και συνολικό μήκος 5.140 χιλιοστά. Σημαντικό στοιχείο εκμετάλλευσης αποτελεί και η συγκράτηση του ύψους στα (μάξιμουμ) 1.910 χιλιοστά κάτι που επιτρέπει την πρόσβαση στα περισσότερα κλειστά πάρκινγκ καθώς και την καταβολή διοδίων αντίστοιχων με επιβατικό όχημα. Σε έκδοση μικτού βάρους 3,05 τόνων, το Vito Van Long 111 CDI είναι πραγματικό πολυεργαλείο με ωφέλιμο όγκο φόρτωσης 6,3 κυβ.μ. και εμβαδό επιφάνειας φόρτωσης 4,38 τετ.μ. Είναι χαρακτηριστικό ότι, κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης διαπιστώσαμε ως χωράνε άνετα τρεις ευρωπαλέτες –δύο τοποθετημένες κατά πλάτος, και μία κατά μήκος, με τη συρόμενη πόρτα να κλείνει εύκολα. Ικανοποιητική κρίνεται και η απόσταση στο κατώφλι του χώρου φόρτωσης από το έδαφος στα 558 χιλιοστά ενώ το ωφέλιμο αγγίζει τα 1.369 κιλά, τιμή πάνω από το μέσο όρο της κατηγορίας. Ακόμη και στην έκδοση «Long» κινηθήκαμε στους χώρους παραγωγής της Πατραϊκής Ζυθοποιΐας με μεγάλη άνεση ελιγμών, αφού το τιμόνι «κόβει» πολύ. Η ακτίνα του κύκλου στροφής είναι 12,9 μέτρα.

Οδική συμπεριφορά, δυναμικά χαρακτηριστικά

Το αυτοκίνητο της δοκιμής ήταν εφοδιασμένο με την πιο ισχυρή από τις δύο εκδόσεις του 1.600άρη κινητήρα (114 hp) που συνδυάζεται αποκλειστικά με τις προσθιοκίνητες εκδόσεις. Από στάση, χάρη και στην ευχρηστία του επιλογέα ταχυτήτων (στάνταρ εξάρι κιβώτιο) το νέο Vito είναι σβέλτο και «μαζεύει» γρήγορα χιλιόμετρα. Στην πόλη, το τιμόνι με την ηλεκτρομηχανική υποβοήθηση είναι πολύ ελαφρύ, με καλή όμως αίσθηση, και βοηθά σημαντικά τη καθημερινή εργασία.

Στο ταξίδι, το σύστημα διεύθυνσης γίνεται πιο «βαρύ» και με σωστή αίσθηση ενώ, οι αεροδυναμικοί θόρυβοι γίνονται αντιληπτοί σε ταχύτητες πολύ πάνω από τα νόμιμα όρια. Παρά τη μικρή χωρητικότητα του πετρελαιοκινητήρα, ακόμη και κοντά στο μέγιστο μικτό φορτίο των 3,05 τόνων, υπάρχουν ικανά αποθέματα ισχύος και ροπής (270 Nm) για πολλές μεταφορικές εφαρμογές. Το Vito μπορεί να κινείται όλη μέρα με ταχύτητα 120 χλμ./ώρα στις μόλις 2.000 σ.α.λ., κάτι που αυξάνει σημαντικά την άνεση των δρομολογίων.

Σε επαρχιακούς δρόμους, το νέο Vito χαρακτηρίζεται από οδική συμπεριφορά που θα εκτιμηθεί από τον επαγγελματία. Το όχημα παραμένει ουδέτερο, ακόμα και υπό πίεση, και σε πολύ γρήγορους ρυθμούς παρουσιάζει μία ελαφρά υποστροφική συμπεριφορά, παραμένοντας έτσι προβλέψιμο και ασφαλές. Η ανάρτηση είναι ουσιαστικά καινούρια και χαρακτηρίζεται από εξαιρετική απόσβεση και απουσία πλεύσεων του αμαξώματος. Η πέδηση τέλος, είναι σε υψηλό επίπεδο, με δισκόφρενα παντού, ακριβέστατη αίσθηση από το πεντάλ και αντίστοιχη αποτελεσματικότητα. Γενικά, με τη συνδρομή και των εξελιγμένων ηλεκτρονικών, δύσκολα θα μπορέσει κάποιος να βρεθεί σε οριακές καταστάσεις με το Vito αφού τα περιθώρια ενεργητικής ασφάλειας δύσκολα προσεγγίζονται σε δημόσιο δρόμο.

Παθητική και ενεργητική ασφάλεια

Όπως θα περίμενε κανείς, το νέο Vito διαθέτει πολλά στοιχεία παθητικής και ενεργητικής ασφάλειας, καθώς η Mercedes παραδοσιακά δίνει μεγάλη έμφαση στο συγκεκριμένο τομέα. Το όχημα της δοκιμής είχε αερόσακο οδηγού και συνοδηγού –στάνταρ εξοπλισμός όλων των εκδόσεων– με πλευρικούς αερόσακους θώρακος και λεκάνης καθώς και παραθύρου, να προσφέρονται προαιρετικά. Αναφορικά με τα ηλεκτρονικά συστήματα ενεργητικής ασφάλειας περιλαμβάνονται σχεδόν τα πάντα, με πολλά από αυτά να είναι τμήμα του βασικού εξοπλισμού. Το Adaptive ESP είναι στάνταρ, μαζί με (τα συνήθη για Mercedes) ABS, ASR, EBV, BAS, LAC, Hill Start Assist, και αρκετά ακόμη.

Το νέο Vito φέρει ακόμη το νέο σύστημα της Mercedes που στεγνώνει τις δισκόπλακες των φρένων στο βρεγμένο. Στο Vito υπάρχει και το σύστημα ανίχνευσης προσοχής ή «Attention Assist» που, εξετάζοντας συνεχώς γύρω στις 70 διαφορετικές παραμέτρους, αποφασίζει κατά πόσο ο οδηγός είναι σε κατάσταση εγρήγορσης, ή υπάρχει κίνδυνος π.χ., για μικρο-ύπνο. Αν οι κινήσεις του οδηγού στο τιμόνι δείχνουν αυξημένες πιθανότητες αυτός να αποκοιμηθεί δίδεται ακουστικό σήμα και εμφανίζεται εικονίδιο με μία κούπα καφέ στον πίνακα οργάνων, ώστε να κάνει μία στάση για να ξεκουραστεί. Σημαντική πρωτιά για την κατηγορία αποτελεί η τοποθέτηση του συστήματος υποβοήθησης κατά των πλευρικών ριπών αέρα (Crosswind Assist) στον βασικό εξοπλισμό κάθε Vito. Σημαντικό στοιχείο ασφάλειας είναι και το σύστημα προειδοποίησης για αποφυγή σύγκρουσης (Collision Prevention Assist) που, όπως διαπιστώσαμε, λειτουργεί με μεγάλη ακρίβεια, αφού αν αντιληφθεί ότι, μειώνεται με επικίνδυνο ρυθμό η απόσταση από το προπορευόμενο όχημα, προειδοποιεί έγκαιρα τον οδηγό.

Επιδόσεις - αποδοτικότητα

Στη διάρκεια της δοκιμής, το Vito ήταν φορτωμένο στο 70% του μικτού και καταγράψαμε μέση κατανάλωση της τάξης των 7,7 λίτρων ανά 100 χιλιόμετρα. Θεωρούμε ότι, ακόμη και υπό πλήρες φορτίο, το όχημα δύσκολα θα ξεπεράσει τα 8,5 λίτρα ενώ, «πέφτει» και κάτω από τα 7 λίτρα, με χαρακτηριστική ευκολία. Η μέση κατανάλωση που ανακοινώνει ο κατασκευαστής είναι κάτω από 6,5 λίτρα, με την αντίστοιχη στον (τυποποιημένο) «υπεραστικό κύκλο» να είναι γύρω στα 5,7 λίτρα, με το προαιρετικό «πακέτο» αποδοτικότητας BlueEfficiency. Αυξημένα είναι και τα διαστήματα μεταξύ των εργασιών τακτικής συντήρησης, που απέχουν τώρα μεταξύ τους 40.000 χιλιόμετρα. Από εκεί και πέρα, η επιλογή τοποθέτησης ενός πετρελαιοκινητήρα «μόλις» 1.598 κ.εκ. αποδεικνύεται ορθή καθώς, υπάρχει επάρκεια ισχύος και ροπής.