Αυτή τη φορά το προγραμματισμένο ρεπορτάζ στη Βέροια έσπασε κάθε χρονικό όριο, μιας και ξεκινήσαμε στη μια το μεσημέρι και ολοκληρώθηκε στις οχτώ το βράδυ. Βέβαια, πάντα μετράει το αποτέλεσμα καθώς και οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργαζόμαστε, οι οποίοι αυτή τη φορά ήταν εξαιρετικοί. Η οικογένεια Τράνακα μας παρουσίασε τα νέα υπερόπλα της μεταφορικής τους, δυο Scania 164 στα οποία έχει γίνει γενικό facelift ξεκινώντας από τον κινητήρα και το σασί και φτάνοντας μέχρι την ταπετσαρία, με προσοχή στην κάθε λεπτομέρεια. Συζητήσαμε για τα δύο Supertrucks λίγο πριν πάρουν το δρόμο για τη Ζάκυνθο. Άλλωστε, από τη Βέροια μέχρι το νησί οι οδηγοί προκαλούν ταραχή στα διερχόμενα οχήματα και συχνά δέχονται τις επευφημίες των συναδέλφων.

Η ώρα των αλλαγών

Ο Νίκος Τράνακας είναι ξεκάθαρος: «Το μικρόβιο του φτιαγμένου φορτηγού το έχω από τη δεκαετία του '90. Από τότε έκανα τροποποιήσεις στα φορτηγά μου προσπαθώντας πάντα να κάνω κάτι ξεχωριστό και διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Βέβαια, την εποχή εκείνη το Truck Tuning ήταν αρκετά δύσκολο γιατί δεν υπήρχαν πολλοί μάστορες που να ασχολούνται με το αντικείμενο. Ωστόσο, όπως σας είπα ήθελα να ξεχωρίζω και έτσι σκεφτόμουν πάντα τι καλύτερο μπορούσα να κάνω. Το γούστο και το μεράκι μου για τα φορτηγά το πέρασα και στους γιους μου, Δημήτρη και Διονύση στους οποίους επίσης αρέσει το όμορφο και προσεγμένο. Αποφασίσαμε από κοινού να ξεκινήσουμε τις βελτιώσεις στα υπάρχοντα οχήματα του στόλου μας και έτσι πρώτα στη λίστα βάλαμε τα δυο 164 ενώ έχουμε συνέχεια και με τα υπόλοιπα».

Το 164 και η Πριγκιπέσσα της Ζακύνθου

Βρισκόμαστε στο κατάστημα του Δημήτρη Μυστιλίδη όσο ο μάστορας βάζει τις τελευταίες πινελιές στους τράκτορες. Τόσο όμοια και ταυτόχρονα τόσο διαφορετικά, παρουσιάζονται τα δυο 164, το καθένα με τη δική του φιλοσοφία και φυσιογνωμία. Μας άρεσαν και τα δυο πάρα πολύ, ωστόσο η δική μας ζυγαριά γέρνει περισσότερο προς το λευκό /μπλε 164. Ο μάστορας ολοκληρώνει τις τελευταίες λεπτομέρειες στην εξωτερική τους εμφάνιση και πλέον είναι έτοιμα για βόλτα.

Ανεβαίνοντας στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου

Φτάνουμ σε ένα καταπληκτικό τοπίο λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Βέροια, στην ιερά μονή Τιμίου Προδρόμου. Βουνά, πρασινάδα και στο βάθος τα νερά του Αλιάκμονα. Δεν χάνουμε την ευκαιρία να εκμεταλλευτούμε το φόντο και στήνουμε τα οχήματα κατάλληλα. Παράλληλα, το μάτι μας διατρέχει τις δυο καμπίνες από επάνω μέχρι κάτω, αναζητώντας κατά κάποιο τρόπο να βρούμε τι τα κάνει μοναδικά και ξεχωριστά. Τα πράγματα όμως είναι πολύ απλά και δεν απαιτείται ιδιαίτερη σκέψη ή παρατηρητικότητα. Το λευκό τους χρώμα σε συνδυασμό με τις ανοξείδωτες πινελιές, τα πλαϊνά σπόιλερ από το μοντέλο R, οι ζάντες και τα σηματάκια δεν αφήνουν κανέναν παραπονούμενο! Βέβαια, δεν λείπουν οι φωτεινές επιγραφές, ο γείσος και τα επιπλέον φώτα τα οποία τα μετατρέπουν σε κομψοτεχνήματα.

Σουίτες

Τα δυο Scania υπερτερούν σε έναν ακόμη τομέα και αναφερόμαστε φυσικά στο εσωτερικό της καμπίνας τους με τις φανταχτερές επενδύσεις. Βέβαια στο λευκό /πορτοκαλί 164 η δερματίνη έγινε πριν αρκετά χρόνια, ενώ στο άλλο όχημα φιλοτεχνήθηκε φέτος από τον Δημήτρη Μυστιλίδη. Η ταπετσαρία τύπου αλκαντάρα είναι απλά...φανταστική! Το καφέ της χρώμα έχει δέσει αρ-μονικά με τους κρυφούς φωτισμούς και τα σήματα του δράκου, μετατρέποντας λίγα μέτρα καμπίνας σε σουίτα!

Δυναμίτες!

Η άνοδός μας θύμιζε ειδική διαδρομή του Ράλι Ακρόπολις. Τα γκάζια στο τέρμα, δυνατός ήχος από την ελευθέρας και μαύροι καπνοί από τις εξατμίσεις, απλά μας πόρωσαν, με τη φωτογραφική μας μηχανή να χτυπάει κλικ κατά ριπάς! Οι βελτιώσεις έγιναν από το συνεργείο Γιώτης-Σάκης, κάνοντας τα άλογα να καλπάζουν γρήγορα και δυνατά! Στο δια ταύτα η δουλειά που έγινε στα αυτοκίνητα της εταιρίας του Νίκου Τράνακα είναι ξεχωριστή, ωστόσο δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι αξεπέραστη καθώς σύντομα ετοιμάζει κάτι καλό σε άλλα οχήματα της μεταφορικής του στα οποία επίσης θα μεγαλουργήσει κάνοντας κάτι πρωτότυπο...