Η μεταφορά και διανομή υγραερίου με σύγχρονα φορτηγά, κατάλληλο εξοπλισμό και εξειδικευμένο προσωπικό αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα της εταιρείας Fgas από τα Ιωάννινα. Τα επικαθήμενα της εταιρείας μεταφέρουν υγραέριο από την Αθήνα, το οποίο αποθηκεύεται στις εγκαταστάσεις της στη ΒΙ.ΠΕ Ιωαννίνων και εν συνεχεία διανέμεται με τα μικρότερα φορτηγά στους πελάτες της.

Για την ασφαλή και γρήγορη διανομή του εμπορεύματος η εταιρεία έχει αγοράσει καινούργια, Euro 6 τεχνολογίας φορτηγά, όπως το ΜΑΝ TGL 10.250 το οποίο καταγράφει καθημερινά εκατοντάδες χιλιόμετρα εντός και εκτός νομού. Σε ένα από τα δρομολόγια προς τα ορεινά χωριά των Ιωαννίνων, ο συντάκτης μας Παύλος Μαυρομύτης ακολουθεί τον οδηγό του TGL Σοφοκλή Τριαντάφυλλο και καταγράφει σημαντικά στοιχεία για τη δουλειά του και τις ιδιαιτερότητές της, τον τρόπο φορτώματος/ξεφορτώματος και το οδικό δίκτυο που κινείται.

Μεταφορά – Αποθήκευση - Διανομή

Η εταιρεία Fgas δραστηριοποιείται στο εμπόριο, τη διανομή, την εμφιάλωση υγραερίου και την υγραεριοκίνηση. Το πρώτο σκέλος της μεταφοράς περιλαμβάνει τον εφοδιασμό των εγκαταστάσεων της Fgas με υγραέριο από τα διυλιστήρια των Αθηνών. Από εκεί, ανάλογα με τις παραγγελίες, φορτώνονται στα μικρότερα φορτηγά και ξεκινάει η διανομή του στους πελάτες. Με κάποια φορτηγά μεταφέρονται οι φιάλες υγραερίου και με τα υπόλοιπα γίνεται η διανομή χύμα υγραερίου.

Φόρτωμα στο βυτίο

Η πρώτη πρωινή παραγγελία για το φορτηγό του Σοφοκλή είναι στο κέντρο των Ιωαννίνων και θα τον συναντήσουμε τη στιγμή που πάει να φορτώσει το βυτίο. Ο ίδιος θα μας πει: «Όλη η διαδικασία, από τη στιγμή που θα φορτώσουμε μέχρι που θα ξεφορτώσουμε χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή από εμάς, καθώς μεταφέρουμε επικίνδυνα εμπορεύματα. Ό, τι διαβάσαμε στο A.D.R ( κλάση 2.1) όπως και ό, τι μαθαίνουμε στα σεμινάρια που διοργανώνει η εταιρεία μας, οφείλουμε να τα τηρούμε πιστά. Όσο μεγαλύτερη προσοχή δίνει ο οδηγός τόσο μειώνονται οι πιθανότητες ατυχήματος».

Είναι δύσκολη διαδικασία για ένα νέο και άπειρο οδηγό; θα τον ρωτήσουμε. «Θεωρώ ότι σε όποιο είδος μεταφοράς ασχοληθεί κανείς για πρώτη φορά, σίγουρα, θα αντιμετωπίσει στην αρχή κάποια δυσκολία. Αν έχει όμως άτομα που θα τον εκπαιδεύσουν σωστά, τότε δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα. Μετά από ένα σημείο γίνονται όλα μηχανικά και τα χέρια πάνε μόνα τους».

«Όμως τότε χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη προσοχή γιατί από τη ρουτίνα και τη βεβαιότητα μπορεί να γίνει κάποιο λάθος, το οποίο ενδεχομένως να στοιχίσει ακριβά. Στο καθαρά πρακτικό κομμάτι, ο οδηγός δεν ασχολείται καθόλου με το φόρτωμα γιατί αυτό το αναλαμβάνει ο υπεύθυνος φόρτωσης. Η διάρκειά του κρατάει περίπου τριάντα λεπτά, ανάλογα με την ποσότητα που πρέπει να φορτώσω. Εγώ βάζω στο βυτίο μου πάντα 6.000 λίτρα, το 85% της συνολικής χωρητικότητας, για να μην βγαίνει υπέρβαρο και να μην έχει πίεση το καζάνι. Εν συνεχεία ζυγίζω φορτηγό στην πλάστιγγα, παίρνω χαρτιά και ξεκινάω το δρομολόγιό μου».

Στο κέντρο των Ιωαννίνων

Το επόμενο δρομολόγιο του Σοφοκλή είναι στο κέντρο των Ιωαννίνων, εκεί που σίγουρα δοκιμάζονται η ψυχραιμία και οι αντοχές του εξαιτίας των στενών δρόμων και του κυκλοφοριακού προβλήματος με τα διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα. «Καθημερινά όταν κινούμαι στο κέντρο της πόλης είναι σαν να δίνω εξετάσεις για να πάρω δίπλωμα. Οι συνθήκες είναι πολύ δύσκολες εδώ πέρα. Ο οδηγός πρέπει να είναι συνεχώς αφοσιωμένος στην οδήγησή του, πουθενά αλλού. Κινητό τηλέφωνο ή οτιδήποτε άλλο αποσπάει την προσοχή του, το ιδανικό είναι να βρίσκονται μακριά του. Μέσα στην πόλη χρειάζεται τεράστια προσοχή, από παιδιά που περνάνε τους δρόμους χωρίς να προσέχουν μέχρι τους ποδηλάτες και τους ηλικιωμένους».

«Για αυτό το λόγο οι επαγγελματίες οδηγοί προσαρμόζουμε την οδήγησή μας κατάλληλα και αυξάνουμε την προσοχή μας. Όσον αφορά το ΜΑΝ με βοηθάει σημαντικά στην οδήγησή μου επειδή έχει ελαφρύ τιμόνι που κόβει πολύ καλά καθώς και μεγάλους καθρέφτες. Το παρμπρίζ επίσης εξασφαλίζει αυξημένη ορατότητα. Ακόμη να αναφέρω ότι το TGL είναι εύκολο στην από/ επιβίβαση χάρη στο ένα σκαλοπάτι το οποίο βρίσκεται αρκετά χαμηλά. Κάθε μέρα ανεβοκατεβαίνω περισσότερες από εξήντα φορές στην καμπίνα, οπότε αυτό πρέπει να γίνεται με τη μέγιστη ευκολία».

Προσοχή στο ξεφόρτωμα

«Προσοχή, μόνο προσοχή, αυτό πρέπει να θυμάται ο οδηγός όταν ξεφορτώνει. Εκείνη τη στιγμή δεν συγχωρούνται λάθη και παραλείψεις. Το πρώτο πράγμα που ελέγχω περιμετρικά του φορτηγού είναι μην τυχόν υπάρχει κάποια εστία φωτιάς και υπάρξει κίνδυνος έκρηξης. Ακόμη και κάποιος με τσιγάρο απαγορεύεται να προσεγγίσει το φορτηγό. Τα μέτρα ασφαλείας είναι για το καλό του συνόλου, οπότε πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά. Έπειτα, τραβάω γείωση από το φορτηγό στη δεξαμενή και κατόπιν ξεκινάω το ξεφόρτωμα.

Σε κάθε πελάτη γνωρίζω πόσα λίτρα υγραερίου πρέπει να ξεφορτώσω και παρακολουθώ το λιτρόμετρο έτσι ώστε μόλις φτάσει την ποσότητα που χρειάζεται, να σταματήσω την παροχή».

Στα ορεινά των Ιωαννίνων - Απόδοση του οχήματος

«Ένα μεγάλο μέρος των παραγγελιών αφορά παραδόσεις εκτός πόλης και σε ορεινές περιοχές, όπως τα Ζαγοροχώρια και τα Τζουμέρκα, όπου κινούμαι σε δύσκολες διαδρομές εξαιτίας του στενού οδικού δικτύου. Το χειμώνα το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλοι οι οδηγοί είναι οι παγωμένοι και χιονισμένοι δρόμοι, η ομίχλη και οι πέτρες στο δρόμο εξαιτίας των κατολισθήσεων. Με τέτοιες συνθήκες χρειάζεται αυξημένη προσοχή και φυσικά χαμηλές ταχύτητες».

Στις διαδρομές αυτές που έχει μεγάλες υψομετρικές διαφορές έχω εκτιμήσει την απόδοση του κινητήρα με τους 250 ίππους. Έχει καλό τράβηγμα και πιστεύω ότι είναι ιδανικός για τη δουλειά μας, με μικτό φορτίο 10 τόνους. Αν ήταν πιο μικρός πιστεύω ότι θα ζοριζόταν. Το μόνο μειονέκτημα που έχω σημειώσει στο κιβώτιό του είναι η απουσία όβερ. Έχει τέσσερις αργές και τέσσερις γρήγορες σχέσεις αλλά πιστεύω ότι δεν επαρκεί για τις διαδρομές στα βουνά. Για παράδειγμα σε κάποιο πέταλο με απότομη κλίση, αν αφήσω την τέταρτη σχέση στο κιβώτιο θα την κρεμάσει και αν κατεβάσω τρίτη θα δουλεύει σε υψηλές στροφές. Με το όβερ θα απέφευγα κάτι τέτοιο όμως».

Κατεβαίνοντας από το χωριό Μάρμαρα προς τα Ιωάννινα με 7 τόνους μικτό φορτίο θα ρωτήσουμε τον Σοφοκλή σχετικά με τις δυσκολίες στην οδήγηση ενός βυτιοφόρου.

«Σε δρόμους όπως αυτός που κινούμαστε τώρα, με απότομες στροφές, ο νούμερο ένα εχθρός του οδηγού είναι η ταχύτητα. Το υγραέριο μέσα στο βυτίο μετατοπίζεται, κάτι που αισθάνομαι συνεχώς στο τιμόνι, οπότε πρέπει να οδηγώ αργά και σταθερά. Οι απότομες και άτσαλες κινήσεις απαγορεύονται γιατί μπορεί να προκληθεί μέχρι και τουμπάρισμα του φορτηγού. Όσο περνάει ο καιρός όμως και με την απόκτηση εμπειρίας η οδήγηση γίνεται ασφαλέστερη και πιο εύκολη». Το επόμενο σημείο ξεφορτώματος είναι σε χωματόδρομο, προσεγγίζοντας τη δεξαμενή επιχείρησης. Ο Σοφοκλής θα μας αναφέρει:

«Θα ήθελα η καμπίνα να είναι πιο ψηλή, γιατί όταν κινούμαι σε χωματόδρομους με πολλές λακκούβες, μπορεί να βρει από κάτω. Όμως απολαμβάνω την ποιότητα της ανάρτησης η οποία απορροφά αποτελεσματικά όλους τους κραδασμούς.

Επίσης ένα άλλο στοιχείο που μου αρέσει στο αμάξι είναι η οικονομία του κινητήρα, όπου σημειώνω σε μικτό κύκλο περίπου 18 λίτρα/100 χλμ. Για το δίκτυο που κινούμαι, σε ορεινές διαδρομές, και με φουλ φορτίο θεωρώ ότι είναι πολύ οικονομικό αυτοκίνητο».