Η μεταφορική Σκορδύλης Trans από τα Χανιά διαθέτει μεγάλο στόλο αρκετών οχημάτων τα οποία εκτελούν δρομολόγια από την Κρήτη προς την ηπειρωτική Ελλάδα και αντίστροφα. Όλοι οι τράκτορες είναι προσεγμένοι και σε άριστη κατάσταση καθώς την εμφάνισή τους επιμελείται ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της Μανώλης Σκορδύλης. Σε παλιότερο τεύχος είχαμε παρουσιάσει το 164 το οποίο είναι αφιερωμένο στον μικρό Αντώνη που είναι φύλακας άγγελος της οικογένειάς του από ψηλά και σε επόμενο πρόκειται να παρουσιάσουμε τον κόκκινο πύραυλο, ένα εκπληκτικό 143.

Πρόσφατα η μεταφορική πρόσθεσε στο στόλο της τη ναυαρχίδα της, ένα καινούργιο S 650 στο οποίο μελλοντικά πρόκειται να γίνουν επίσης αρκετές αλλαγές στην εμφάνισή του. Ωστόσο, στο τεύχος αυτό θα ασχοληθούμε με ένα εξίσου φανταχτερό και εντυπωσιακό αυτοκίνητο, το οποίο οδηγεί ένας φανατικός Σκανιάκιας, ο Βασίλης Ντοκάκης, ο οποίος το κρατά πάντα στην πένα!

Δυναμικό στυλ

Το ραντεβού μας με τον Βασίλη κανονίστηκε στη Θεσσαλονίκη όπου κατέφτασε παρέα με τον δράκο, αφού πρώτα πέρασε από το πλυντήριο για να τον πλύνει, να τον γυαλίσει και να τον ετοιμάσει κατάλληλα για τη φωτογράφιση. Άλλωστε όπως πολύ καλά γνωρίζετε, τόσο για εμάς όσο και για εσάς, η φωτογράφιση είναι πραγματική ιεροτελεστία και αυτό που μας ενδιαφέρει στο τελείωμά της είναι να βγει καλό αποτέλεσμα και να είναι αντάξιο των προσδοκιών σας. Με τον Βασίλη μπορούμε να μιλάμε ώρες ατελείωτες για τα Scania καθώς έχει αρκετές γνώσεις για τα φορτηγά του Σουηδού κατασκευαστή, γνωρίζοντας σχεδόν τα πάντα. Στο θέμα μας όμως και στο συγκεκριμένο R της εταιρείας Σκορδύλης Trans ομολογούμε πως μας αρέσει πολύ, τόσο για τα έντονα χρώματά του σε λευκό και πράσινο, όσο και για τα ανοξείδωτα που έχει επάνω του. Σίγουρα μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί η κεντρική μπάρα, ο γείσος και τα πλαϊνά σπόιλερ. Το καλύτερο φυσικά το αφήσαμε για το τέλος, καθώς στην πλάτη της καμπίνας δεσπόζει σε αερογραφία το V8 και από κάτω το κεφάλι του μυθικού γρύπα.

Με κρητικές μαντινάδες

Όταν φωτογραφίζεις ένα αυτοκίνητο του νησιού με οδηγό λεβέντη Κρητικό τότε αποκλείεται να μην περάσεις καλά, να μην πιεις τσικουδιά και φυσικά να μην ακούσεις υπέροχες μαντινάδες. Έτσι έγινε και με τον Βασίλη ο οποίος μας προσκάλεσε για μια μικρή βόλτα υπό τους ήχους κρητικής μουσικής. Φυσικά, πριν περάσουμε στο εσωτερικό και αναπαυτούμε στο φαρδύ δερμάτινο κάθισμα βγάλαμε τα παπούτσια στο σκαλοπάτι, για να διατηρήσουμε καθαρή τη μοκέτα.

Τα τραγούδια έπαιζαν στη διαπασών και το μάτι μας θαύμαζε τη χλιδάτη καμπίνα με τις ωραίες επενδύσεις λευκού και μπλε χρώματος. Πραγματικό αριστούργημα το εσωτερικό του, σκεφτήκαμε, και πολλά μπράβο στον οδηγό του που την περιποιείται σε καθημερινή βάση.