Πάντα στην καρδιά μου, πάντα στο μυαλό μου, πάντα στην ψυχή μου. Λόγια αγάπης, με βαθύ νόημα και συναίσθημα, ειπωμένα από τα χείλη του Θοδωρή Καΐρη, ιδιοκτήτη της γνωστής μεταφορικής στον Ασπρόπυργο. Ο ίδιος τα τελευταία χρόνια μας έχει καταπλήξει με τα όμορφα και προσεγμένα εργαλεία του, στα οποία έχει δαπανήσει χιλιάδες ευρώ για να τα μεταμορφώσει σε πραγματικούς βασιλιάδες των δρόμων. Ωστόσο, αυτή τη φορά θα μας συγκινήσει ιδιαίτερα, καθώς έφτιαξε έναν τράκτορα με πολύ γούστο και μεράκι, για να τον αφιερώσει στη μνήμη της αδικοχαμένης αδερφής του, Ανδριάνας.

Η ροζ καλλονή

Στο πρώτο στάδιο της βελτίωσης ο τράκτορας βάφτηκε με ροζ χρώμα και τοποθετήθηκαν τα πλαϊνά σπόιλερ από το μοντέλο R (facelift). Εν συνεχεία φορέθηκε ανοξείδωτος γείσος βαμμέ-νος στα χρώματα του αυτοκινήτου, φωτεινή επιγραφή καθώς και μπάρα με έξι προβόλια. Αναμφίβολα, το highlight του τράκτορα, το σημείο αναφοράς και συζήτησης για όσους το βλέπουν, είναι η πλάτη της καμπίνας με τη μαγευτική του αερογραφία. Κάπως έτσι είχε φανταστεί την αδερφή του ο Θοδωρής, μια όμορφη νυφούλα, ντυμένη με ένα άσπρο νυφικό, να είναι λαμπερή στην πιο όμορφη στιγμή της ζωής της.

Δυστυχώς, επειδή, όπως μας είπε ο Θοδωρής, όλα είναι θέλημα Θεού, o ίδιος αποφάσισε να την πάρει μαζί του και να την έχει για πάντα στην αγκαλιά του. Η κοπέλα που απεικονίζεται με κάθε λεπτομέρεια στο σχέδιο της αερογραφίας είναι σε στάση προσευχής και στα χέρια της κρατάει ένα τριαντάφυλλο το οποίο σηκώνει προς τον ουρανό, σαν να θέλει να το προσφέρει σε κάποιον. Έτσι, η Ανδριάνα, εκτός από το μυαλό και την σκέψη των δικών της ανθρώπων, βρίσκεται πάντα κοντά τους, ως φύλακας άγγελος στα δρομολόγιά τους.

Αξίζει να αναφερθεί ότι όλο το σασί έχει καλυφθεί με λαμαρίνα και επίσης προσεγμένη δουλειά έχει γίνει στον πίσω προφυλακτήρα στον οποίο τοποθετήθηκαν δώδεκα λεντοφάναρα, κάνοντας τη νύχτα…μέρα.

V.I.P καμπίνα

Σε ένα ντυμένο εσωτερικό είναι άγραφος νόμος ότι οι επιβάτες του πρέπει να βγάλουν τα παπούτσια τους για να περάσουν σε αυτό. Όχι άδικα βέβαια καθώς είναι πραγματική ιεροσυλία να πατήσεις και να λερώσεις έναν τέτοιο –πολυτελή– χώρο. Έτσι κάναμε και εμείς, πριν ξεκινήσουμε να περιεργαζόμαστε το εσωτερικό του 144, το οποίο έχει ντυθεί με μοβ δερματίνη και για πιο έντονη αντίθεση τα πλαστικά έχουν βαφεί με ροζ χρώμα.

Ολοκληρώνοντας τη φωτογράφιση κατέφτασε στο χώρο της μεταφορικής και ο μηχανικός Γρηγόρης Λεπίδας ο οποίος έδωσε το έναυσμα για γκαζιές και ντουμάνια. Τόσα πολλά που η φωτογραφική μας δεν μπορούσε να απαθανατίσει το εργαλείο εξαιτίας του σύννεφου κάπνας που δημιουργήθηκε. Εκατοντάδες τα άλογα, μας τόνισαν με νόημα ο Θοδωρής και ο Γρηγόρης. Σίγουρα κάτι παραπάνω ξέρουν…