Συμμετέχουμε στη δεύτερη διοργάνωση του θεσμού «Minibus της Χρονιάς» όπου πέντε μικρά, αστικής και intercity χρήσης λεωφορεία τελευταίας γενιάς, αναμετρώνται για την κατάκτηση της κορυφαίας διάκρισης στην Ευρώπη.

Ο θεσμός «Minibus της Χρονιάς» είναι ο πλέον πρόσφατος στο χώρο του λεωφορείου. Η πρώτη του εκδοχή, το 2017, ανέδειξε ως νικητή το Iveco Daily Tourys. Τα μέλη της επιτροπής κρίσης είναι τα ίδια με τον αντίστοιχο θεσμό για το λεωφορείο/πούλμαν. Σε όλες τις επιτροπές κρίσης (Jury) η Ελλάδα εκπροσωπείται από το περιοδικό ΤΡΟΧΟΙ & TIR.

Για φέτος, έδρα μας όλες αυτές τις ημέρες, ήταν το μεγάλο εκθεσιακό κέντρο της Μαδρίτης, γνωστό ως IFEMA και αρωγοί στη διοργάνωση, τα στελέχη της έκθεσης λεωφορείου FIAA, καθώς και η Otokar που ήταν ο χορηγός της διοργάνωσης. Κάθε φορά συμμετέχουν οχήματα με διαφορετικό μεταφορικό έργο, και φέτος ήταν η σειρά μικρολεωφορείων για αστική και περιαστική (intercity) χρήση.

Ferqui Sunrise Semi-Urban

Τη θυμάστε τη Ferqui; Υπήρχε και επίσημη αντιπροσωπεία στη χώρα μας μέχρι τα πρώτα χρόνια της προηγούμενης δεκαετίας, και κάποια λεωφορεία κυκλοφορούν ακόμη στα μέρη μας. Η μικρή, αλλά γνωστή στους επαΐοντες ισπανική εταιρεία, κατασκευάζει και πουλάει γύρω στις 400 μονάδες το χρόνο, αποκλειστικά στις ευρωπαϊκές αγορές. Εξ αυτών, 300 κατασκευάζονται στην Ισπανία, και οι υπόλοιπες στη νέα μονάδα παραγωγής στην Τουρκία. Στο συγκριτικό συμμετείχε με το μοντέλο Sunrise Semi-Urban, ένα λεωφορείο πασπαρτού, ημιαστικής/intercity χρήσης όπως προκύπτει κι από την ονομασία του.

Iveco Daily Line Natural Power

Το Iveco που έφεραν οι Ιταλοί στο συγκριτικό, είχε λανσαριστεί μερικές μέρες πριν, και ήταν όχι μόνο η πρώτη κανονική δοκιμή του Daily νέας γενιάς, αλλά και η πρώτη του συγκεκριμένου μοντέλου με τον βελτιωμένο κινητήρα CNG. Το Daily Natural Power της εταιρείας, με τρίλιτρο κινητήρα CNG (F1C Euro 6d) αποδίδει 136 hp στις 3.500 σ.α.λ. και 350 Nm ροπή μεταξύ 1.500 και 2.730 σ.αλ. Η σειρά μοντέλων «Line» αφορά κυρίως σε μικτή, intercity χρήση, κι όχι αποκλειστικά αστική. Στο αμάξωμα, οι διαφορές σε σχέση με το απερχόμενο μοντέλο, εντοπίζονται στην αισθητική του εμπρός τμήματος, και συγκεκριμένα, στις γρίλιες της μάσκας, στα φωτιστικά σώματα και στον ογκώδη προφυλακτήρα που αποτελείται πλέον από τρία τμήματα για λόγους μειωμένου κόστους αντικατάστασης σε περίπτωση σύγκρουσης.

Indcar Strada E-City low entry

Η Indcar μέχρι στιγμής δεν διαθέτει παρουσία στην ελληνική αγορά, αλλά στις αγορές της δυτικής Ευρώπης έχει μεγάλη πέραση, με premium μάλιστα χαρακτήρα. Τα στελέχη της εταιρείας, μας είπαν ότι, η εκπροσώπησή τους στην ελληνική αγορά, είναι ένα ενδεχόμενο που σίγουρα θα εξετάσουν στο μέλλον. Η εταιρεία από την Τζιρόνα της Ισπανίας είναι μία φημισμένη αμαξοποιία, της οποίας η εμπορική ονομασία πρωτοεμφανίστηκε το 1888. Έχει μία μεγάλη γκάμα minibus και midi από τα 5,9 έως τα σχεδόν 9,5 μέτρα μήκους, και ειδικά στα μικρά, χτίζει τα οχήματά της πάνω σε σασί Iveco και Mercedes. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, διαθέτει 80 μοντέλα από 9 έως 37 επιβάτες, σε άπειρες πρακτικά διαμορφώσεις. Έχει δύο εργοστάσια (Ισπανία και Ρουμανία) και ετήσια παραγωγή 430 μονάδες. Όσα Indcar έχουμε οδηγήσει, είναι όντως εξαιρετικά, και αποπνέουν ποιότητα και τεχνολογικό βάθος. Το ηλεκτρικό, χαμηλής εισόδου Strada είναι η πρώτη προσπάθεια της Indcar σε ηλεκτρικό όχημα, και πιθανότατα, το πιο ενδιαφέρον minibus του συγκριτικού.

MAN TGE 4.180 Intercity 4x4

Το ΜΑΝ TGE, δίδυμο αδελφάκι του VW Crafter συμμετείχε στο συγκριτικό με μία πολύ ενδιαφέρουσα έκδοση. Από τον προσδιορισμό Intercity, θα καταλάβατε ότι και το ΜΑΝ προορίζεται για περιαστική χρήση όπως τα περισσότερα οχήματα της δοκιμής ενώ, η αμιγώς City εκδοχή θα παρουσιαστεί αργότερα μέσα στο 2019. Η έκπληξη στο TGE είναι η τετρακίνηση –μπορεί να τοποθετηθεί στα μοντέλα έως 4 τόνους μικτό. Το αυτοκίνητο είναι κατά βάση προσθιοκίνητο, και διαθέτει ηλεκτρονικά ελεγχόμενο πολύδισκο συμπλέκτη 5ης γενιάς της Haldex, με ικανότητα κατανομής της ισχύος από 0% έως 100% μεταξύ εμπρός και πίσω άξονα. Και τι έγινε, θα σκεφτεί κάποιος, ποιος χρειάζεται τετρακίνηση σε minibus; Κι όμως, επειδή δεν είναι μόνιμη η μετάδοση της κίνησης σε όλους τους τροχούς και δεν υπάρχει σοβαρή επιβάρυνση σε απόβαρο, είναι σαφώς καλοδεχούμενη. Σκεφτείτε μόνο ορεινό στροφιλίκι σε ελληνικό νησί υπό βροχή, ή χιονόπτωση και ολισθηρά εν γένει οδοστρώματα. Σαφώς και η τετρακίνηση δεν είναι προτεραιότητα ενός υποψήφιου αγοραστή minibus, αλλά με τη ΜΑΝ να χρεώνει λιγότερο από 3.000 ευρώ για το σύστημα, ο πειρασμός είναι σαφώς μεγάλος, σε σχέση με συστήματα που κοστίζουν πενταψήφια νούμερα.

Mercedes-Benz Sprinter City 75

Το νέο Sprinter City 75 είναι ο αντικαταστάτης του City 77, με τον διπλό πίσω άξονα, και ο νικητής του τίτλου «Minibus της Χρονιάς 2019». Πρόκειται για τη νέα ναυαρχίδα της γκάμας της επιχειρηματικής μονάδας Mercedes-Benz Minibuses με έδρα το Ντόρτμουντ της Γερμανίας, και καινούργιας σύλληψης σχέδιο και κατασκευή, που είδαμε για πρώτη φορά πέρυσι το φθινόπωρο στην έκθεση ΙΑΑ 2018 και οδηγήσαμε για πρώτη φορά στη Μαδρίτη. Οι επεμβάσεις είναι ιδιαίτερα εκτεταμένες, το λεωφορείο φέρει ημιαυτοφερόμενο αμάξωμα και, είναι επί της ουσίας ένα «κανονικό» λεωφορείο σε –τηρουμένων των αναλογιών- δομή και εκμετάλλευση. Οι λόγοι που το νέο μοντέλο φέρει μονό, αντί για συζυγή πίσω άξονα, είναι για τους αναγνώστες μας, γνωστοί. Αυξημένες τριβές στα ελαστικά στο μανουβράρισμα, μεγάλο κόστος αγοράς κ.λπ.

Διαβάστε περισσότερα στο τεύχους Ιουλίου (375) του Τ&Τ που κυκλοφορεί στα περίπτερα Ελλάδας και Κύπρου.